Dagboek Nepal: Nog meer slecht nieuws en een zonnetje in huis

Inwoners van Kathmandu ruimen op in een huis dat door de aardbeving is getroffen.Beeld getty

Lucia de Vries raakte lichtgewond bij de aardbeving in Nepal. Ze werkt  in Kathmandu voor haar eigen dierenwelzijnsorganisatie en houdt deze week voor Trouw een dagboek bij. "Hoe moet het nu met de huur de volgende maand?"

Om een uur of drie volgt er een stevige naschok. Ik lig nog wakker; de aarde is al urenlang onrustig. Ik maak me zorgen over Hira, de dakloze vrouw en dochtertje dat bij me logeert. Maar alles lijkt rustig in de andere kamer. 's Ochtends vertelt ze me dat ze voor het eerst sinds de aardbeving goed heeft geslapen.

Ze is al vroeg in de weer met het mixen van Nepalese kruiden voor een speciaal ontbijt: jira, een mix van rijst, linzen, knoflook en kruiden. De Australische dierenarts die ons komt helpen en in de tuin in een tentje bivakkeert schept twee keer op. Hij heeft Hira een compliment en ze straalt. Ze komt langzaam weer tot leven.

Lucia de Vries (links) werkt voor Animal Nepal en was ook jarenlang medewerkster van Trouw in NepalBeeld Prabod Shrestha

Duitse Herder
De dierenambulance rijdt binnen met een verlamde Duitse Herder. Het is een lief dier. Als ik hem wat water en biscuitjes geef kijkt hij me trouwhartig aan. Maar de dierenarts heeft slecht nieuws. De verlamming komt niet meer goed. We moeten overgaan tot euthanasie. Ik regel de medicijnen en geef de herder een aai over de kop. Dan ga ik naar boven. Ik kan de rest niet aanzien.

Als ik op het dakterras een kopje thee drink komen de tranen. Bij al dat verlies is de dood van dit lieve dier onverdraaglijk.

Ik check de mail en moet iemand mijn mobiele nummer sturen. Vreemd genoeg kan ik het me niet herinneren. Eindigde het met 3599 of 3995? Ik voel me machteloos. Ik moet het in mijn directory opzoeken. Ik voel me dood- en doodmoe.

Slecht nieuws
Er is nieuws van mijn Amerikaanse huisgenote. Ik heb haar tijdens de aardbeving een keer even snel op straat gesproken. Daarna kon ik geen contact met haar krijgen. Nu schrijft ze dat ze onderweg is naar het vliegveld. Ze laat al haar spullen achter. "Geef de kleren maar aan de slachtoffers, en verkoop de rest", schrijft ze. Misschien had ik dit kunnen voorspellen maar het valt toch wat rauw op mijn dak. Hoe moet het nu met de huur de volgende maand?

Er is nog meer slecht nieuws. Het concert van het Kathmandu Chorale, waarvan ik al jaren enthousiast lid ben, is door de dirigent afgezegd. We zouden op 9 mei de Carmina Burana uitvoeren en ik had me er erg op verheugd. Sterker nog, ik verwachte dat het concert een louterende ervaring voor de 60+ zangers en het publiek zou zijn. In mijn capaciteit als bestuurslid stuur ik een mailtje naar de dirigent, maar ik weet dat het een verloren zaak is.

Zonnetje in huis
Ik loop even de tuin in. Het lukt me om water uit de put op te pompen in een van de tanks zodat we weer even stromend water hebben. Ik geef de planten water en voel me meteen een stuk beter.

's Middags probeer experts te interviewen voor een verhaal over de gevolgen van de aardbeving op de Nepalese politiek. Niemand heeft tijd om me te zien. Gelukkig lukt het per telefoon wel. Tijdens de gesprekken krabbel ik een zin in mijn noteboek: 'If everything falls apart, can the centre hold?'

Hira en haar dochter zouden vandaag naar een nieuw adres gaan, maar het huis heeft tijdens de naschok ernstige scheuren opgelopen. Of ze mag blijven. Ik zeg meteen ja. Ze is pro actief, kan heerlijk koken, en haar dochtertje is het zonnetje in huis. Even later staat het meisje in de tuin met een buurjongetje te dansen. Ik dans even mee en ze vallen bijna om van de lach.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden