Dafne Schippers ging voor goud, maar wij eigenlijk ook

Ik kom hier om goud te halen, en dat heb ik niet gedaan. Ik baal hier gewoon enorm van", perst Dafne Schippers er na haar verloren race op de 200 meter uit. "Heb je meer woorden?", vraagt verslaggever Jeroen Stekelenburg. "Nee", kijkt ze weg. Strakke wangen, rode randen om haar ogen. Ze wil vloeken en tieren maar houdt zich in.

Wij thuis houden ons ook in. In ons ziedt ook nog de opgebouwde spanning, om kwart voor vier 's nachts. Waar moeten wij met onze frustratie heen?

De hele avond had als een warming-up gefungeerd, en opgezweept hadden we de wekker gezet om de sprintfinale van de vrouwen om half vier 's nachts niet te missen.

Eerder die avond plaatste presentator Henry Schut van 'Studio Olympic Park' (NOS) de wedstrijd in perspectief: "Dit wordt een schitterende atletieknacht. Misschien wel een historische, als voor de derde keer ooit een Nederlandse atlete goud wint op een sprintnummer na Fanny Blankers-Koen in 1948 en Ellen van Langen in 1992."

In 'Rio Live' (NOS) telde Herman van der Zandt tussen de fascinerende atleten van het bmx'en, basketbal, tumbling (salto's springen) en gymnastiek door steeds de tijd af naar Daphne. Die tumblers met hun tienvoudige salto's op rij riepen oerkreten van bewondering op, maar: nog vijf uur te gaan tot het half vier was.

De wekker gaat. Ochtendjas aan, tv aan, hartslag omhoog.

De prachtige sprintsters dartelen bijna de baan op. Ze dragen lippenstift, oorbellen, gekleurde nagels, hoofdbandjes, tatoeages op hun glanzende spierbundels. Alleen Dafne niet. Goede wijn behoeft geen krans.

Dan de start - de race. O, wat gaat die snel en wat heeft Dafne weinig tijd om Elaine Thompson (Jamaica) in te halen.

Het lukt niet, het lukt niet. Zilver.

En dan wordt het ongemak in de verslaggeving interessant. Hoe benader je als verslaggever een gevallen ster? Hoe ga je om met haar onomkeerbare falen?

"Er lijkt toch een klein beetje teleurstelling te zijn bij Dafne Schippers", zegt de commentaarstem voorzichtig. Ze smijt haar spikes weg. "O, o, o! Ja kijk, dat is Schippers ten voeten uit."

Henry Schut had die avond tegen baanwielrenner Matthijs Büchli gezegd: "Je hebt zilver gewonnen hè, en niet goud verloren." Dafne heeft hier natuurlijk wèl 'goud verloren'. De plak lag zowat voor haar gereserveerd.

Het wordt niet gezegd. We zitten vol spanning en frustratie midden in de nacht op de bank, en horen iedereen de teleurstelling wegpoetsen. Alsof niemand die echt mag voelen. Arme Dafne.

"Zilver is ook mooi. Ze zit wel op de medaillevlucht naar huis. Over een jaar zal ze ervan kunnen genieten", vergoelijkt oud-hordenloper Gregory Sedoc de tragedie.

Zij ging voor goud, maar wij eigenlijk ook. En als je graag wilt winnen, kun je slecht tegen je verlies. Had Greg niet even lekker explosief zijn microfoon in de hoek kunnen smijten?

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden