Daar komt het stadsvarken

Avocado's en mango's: onze ouders hadden er nog nooit van gehoord. Maar hoe exotisch blijft het aanbod in de supermarkt nu we steeds meer lokale producten willen? FoodbloggerLars Charas zet een paar trends op een rij.

Dertig jaar geleden zagen onze supermarkten er heel anders uit. Kleiner, andere producten, minder keus en vooral veel eten dat uit de buurt kwam. Avocado's, mango's, en lychees kwamen niet in het assortiment voor. En kijk nu eens in de schappen; megasupermarkten als Albert Heijn XL, met tienduizenden producten uit alle delen van de wereld, ook onze voedselkeuze ontkomt niet meer aan trends. Wekelijks probeert de supermarkt ons te verleiden om wat nieuws te proberen. Wat kunnen we de komende jaren verwachten? Drie mogelijke trends.

1. Minder varken, meer kip
Wat is er alledaagser dan een speklap of een saucijs? Toch zullen die steeds minder op ons bord liggen. Het valt te verwachten dat varkensvlees binnen een paar jaar fors duurder wordt. De prijzen van voer stijgen en daardoor zijn het afgelopen jaar veel bedrijven in met name de Verenigde Staten en Oost-Europa gestopt met vleesproductie. Nu liggen de vrieshuizen nog vol, maar als die leegraken voelen we dat in de portemonnee. We zullen heus wel varkensvlees blijven eten, maar niet zo veel en van betere kwaliteit. Varkensvlees verschuift van een goedkoop alledaags product naar het luxere segment. Dus gaan we voor mooi gerijpte worsten, Italiaanse hammen en een varkenshaas naar de luxeslager.

Maar wat gaan we eten in plaats van onze slavink of gehaktbal? Meer kip, waarschijnlijk. Goedkoop te produceren, met relatief weinig grondstoffen. Hoewel door de toenemende vraag ook de prijs van kippevlees zal stijgen. Dat heeft dan wel weer als voordeel dat we meer aandacht kunnen besteden aan dierenwelzijn, ook een trend die de komende jaren zal doorzetten. En voor de afwisseling zal een alternatief als kalkoen steeds meer in de supermarkt en op ons bord verschijnen. Ook zetten we wellicht wat vaker een vegetarisch alternatief, zoals van de vegetarische slager, op het menu. Want we worden ook steeds beter in het nabootsen van vlees met plantaardige grondstoffen.

2.Meer uit de zee
Landbouwgrond is schaars. Ook onze kennis van andere eetculturen zet ons op nieuwe sporen. Producten uit zee, zoals zeewier, komen steeds meer in de belangstelling. Als onderdeel van andere 'trendy' eetculturen, maar ook omdat ze erg gezond zouden zijn. Zelfs in de supermarkt koopt u tegenwoordig zeewiersalade of wakamesoep. En als u dat niet bewust koopt, is de kans groot dat u onbewust toch zeewier eet, het wordt als geleermiddel in steeds meer industriële producten verwerkt.

Als alternatief voor de steeds zeldzamer en daardoor duurdere wilde vis gaan we waarschijnlijk meer schelpdieren eten. Vooral mosselen, want die kennen we al. Maar van mosselen is het niet meer zo'n hele grote stap naar oesters of scheermessen, en die komen ook uit de buurt. Wat dacht u van een paella met venusschelpen en wulken? Sinds een jaar is er steeds meer kweekvis, zoals tilapia en pangasius, te koop die vegetarisch voer krijgt. Een minder grote aanslag op energie en ecosysteem en relatief goedkoop. Een zelfgemaakte visstoofschotel zal de komende jaren daarom eerder bestaan uit deze soorten dan uit kabeljauw, wijting of schelvis.

3.Meer uit de buurt en uit de stad
We kopen steeds vaker boerenkaas op de streekmarkt, groenten van het seizoen en lekker sap van de appelboer uit de buurt. We willen steeds meer weten waar ons eten vandaan komt en steeds meer zelf iets met eten doen. Je ziet nu al dat supermarkten en zelfs Turkse winkels producten uit de buurt of producten met een herkenbaar gezicht gaan verkopen.

Ook deze trend zal zich waarschijnlijk doorzetten. Denk aan kleine stadsboerderijen, gerund door buren of vrienden. Steeds meer mensen zullen meedoen met initiatieven als het stadsvarken, daktuinieren of andere vormen van stadslandbouw. En we nemen de kinderen mee. Die willen we ook in aanraking brengen met de herkomst van ons voedsel. Eten wordt ook steeds meer een uitje: wat is er mooier dan samen genieten van een natuurlijke omgeving?

Langzaam verandert komende jaren onze eetcultuur, door het aanbod van nieuwe duurzame producten. In feite zijn trends niets anders dan maatschappelijke verschuivingen, waarbij onze wensen terugkomen in een nieuw product. Voor steeds meer mensen wordt koken een hobby, waardoor ze nieuwe trends aanjagen. De ambachtelijke slager, delicatessewinkels en de groentespeciaalzaak herwinnen komende jaren terrein en helpen ons om onze culinaire cultuur verder te ontwikkelen. Ingrediënten veranderen een beetje, maar meer nog onze houding ten opzichte van eten.

We kunnen steeds beter koken en gaan, nu onze beurs iets minder gevuld is, liever uitgebreid voor vrienden koken dan in een restaurant eten. Wat dat betreft maakt Nederland een inhaalslag en wordt onze tafel komende jaren voller en diverser.

Lars Charas schrijft het blog 'Feeding good'. Hij ontwikkelt modellen om voorspellingen te doen over onze eetgewoonten.

Het pop-up restaurant

Dat de crisis komend jaar nog volop aanwezig is, merken de toprestaurants in hun kassa. Zij zullen zich meer en meer over gaan geven aan 'ordinaire' acties, zoals het accepteren van kortingsbonnen en het organiseren van top-cursussen.

De van dik-hout-zaagt-men-planken zaken bloeien verder op. Bebaarde jongemannen, vaak in houthakkersblouse, openen restaurants waar het eten goed is aan de randen van de stad. Eerlijk voedsel van vlakbij, geserveerd op houten tafels zonder tafelkleed, een beperkte kaart maar betaalbaar en lekker.

De afhaal-Chinees krijgt het nog moeilijker. Nog meer snackbars zullen worden overgenomen door Chinezen.

Het pop-up restaurant maakt een grote vlucht. Tijdelijke kookwerkplaatsen in leegstaande panden zijn goedkoop voor de ondernemer en spannend voor het publiek.

Steeds meer onverwachte combinaties zien het licht: boekhandels met een restaurant, café's die hun eigen bier brouwen, musea met hoogwaardige catering.

Kookgoeroes

Nieuwe kook-goeroes zijn nog niet in zicht, we zullen het voorlopig met Jamie Oliver moeten doen. De Britse chef die maar niet ouder lijkt te worden en zomaar in een Albert Heijn-reclame aanschuift, brengt dit jaar ongetwijfeld weer een boek uit. Als hij concurrentie krijgt, dan van Yotam Ottolenghi, de Israëlische kok met vijf restaurants in London. Zijn groentekookboek 'Plenty' was een enorme hit, op de Nederlandse vertaling van zijn 'Jerusalem cookbook' wordt met smart gewacht. Ook de nieuwe vertaling van good old Claudia Rodens boek over de Spaanse keuken, een hoogtepunt van kookcultuur, is aanstaande.

Het wachten is op de Nederlandse uitgever die de trend van zelf plukken, zelf slachten en zelf opeten op durft te pakken. Topkok Jonnie Boer begon ermee, nu zoekt iedereen die mee wil doen zijn eigen paddestoelen, bessen en kruiden. Websites als wildplukwijzer.nl en oogstenzonderzaaien.nl wijzen vooralsnog de weg.

Tarwegraswat? Tarwegrassap!

Lekker? Wat is dat nou voor vraag? Of tarwegrassap, de nieuwste trend onder de echte gezondheidfreaks, 'lekker' is doet er natuurlijk niet toe. De claim is namelijk dat je je door het drinken van tarwegrassap fitter voelt, overgewicht kwijtraakt en ook makkelijker spiermassa kunt kweken. Een bekertje sap bevat net zoveel vitaminen als een kilo groente. Tarwegras, kortom, klinkt als iets om met volle overgave in te geloven.

En je kunt het gras, gekiemde tarwekorrels zijn het in feite, thuis zelf kweken, hoe leuk is dát? Het sap wordt verkregen door 'slowjuicing', een langzame persmethode uit Thailand. Door met maximaal 90 toeren per minuut te persen - een traditionele spacentrifuge draait er 20.000 - blijven smaak, vitaminen, mineralen en enzymen behouden, aldus de website slowjuice.nl.

Bij Slowjuice en bij de Tarwegraskoning aan de Roelof Hartstraat in Amsterdam kunt u bevroren sap kopen en bestellen, maar ook gras om het thuis te persen. Ook slowjuicers zijn hier te koop (vanaf 200 euro). www.tarwegraskoning.nl

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden