DAAR GA JE

Mensen, tafel, glas - en een datum telt mee in het ritme van levensjaren. Tijdverdrijf tussen het grote verdriet en het kleine huilen wordt kortstondig ondergedompeld in een vrolijke dronk. Feesten verdunnen de leegte in de levens van mensen, die op z'n minst toch aan die levens zin moeten ontlenen. Rituelen markeren de momenten die voorkomen dat anderen mij vergeten en ik mijzelf voor ik het weet. Die cadans van vertrouwde of juist ontregelende hoogte- en dieptepunten tikt tegen het brein. En zo blijven de lachspieren soepel, komen traanklieren niet droog te staan, wordt het libido uitgedaagd en blijft de eetlust op peil.

Geen mens kan zonder prikkels tegen het bederf, alleen wie zich daaraan blootstelt houdt het z'n leven lang vol tegen de dood. Wie enkel grauw ziet en geen hoog en laag hoort wordt mesjokke. Geen levende ziel wordt graag gek, dus we breken de nacht en zingen woorden die we normaal gesproken niet over de lippen krijgen: over liefde en dood en lang zal ze leven.

Het lukt niet iedereen zich daaraan over te geven. De mens is een sociaal wezen, maar op de ziel getrapt ben je aan jezelf overgeleverd en wie redt dat? De ervaring leert dat saamhorigheid troost, dus gasten genood en vrienden gezocht. Met hen wijden we huizen, kerken, schepen en landen in, net zo goed als banen, liefdes en levens. Als we durven, of wel moeten, luiden we uit. Het makkelijkst lukt dat met wat prompt overgaat in een nieuwe fase, een jaar of een seizoen. Op en af gaan religieuze dagen, waarop verhalen worden doorverteld die niet zomaar te dateren zijn. Net als nationale herdenkingen groeien zij los van hun oorsprong, als de taal code wordt en en niet meer te begrijpen is.

Vieringen geven houvast in de wirwar aan keuzes die mensen maken om te overleven, of - ook wel zo prettig - ze zetten de gedachten een tijdje op oneindig. Bij dat laatste helpt versieren: nou eens niet piekeren of het wel klopt zo, gewoon doen. Bloemen op het graf, slingers om de verjaardagsstoel, takken getooid, het gezicht geschminkt, de tafel gedekt en de kaarsen aan, taart, brood met spijs, wijn. . . Jij zingt en ik zing mee, ik luister en jij vertelt een oud verhaal maar goed. En daar ga je.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden