Curry met sonde

Onlangs bereikte ons het bericht dat India een sonde naar Mars heeft gelanceerd. Voor het eerst in haar geschiedenis. Ik denk bij sonde altijd direct aan zo'n katheter waaraan je geliefde in het ziekenhuis ligt en waardoor vloeibaar voedsel zijn of haar maag in wordt gespoeld, maar dit was een heuse ruimtevaartsonde. Heel India trots en de president stond te glunderen in dat charmante Engels van hem.

Het had ook nog eens geen drol gekost, 55 miljoen euro of zo, ze hadden gewoon gebruikgemaakt van oude maar nog goed werkende spulletjes en technologieën. 55 miljoen euro, de prijs van een fiks verkeersvliegtuig: iedere Indiër vier roepie. De associatie met een verkeersvliegtuig gaf me even de gedachte in dat de Indiërs in de nabije toekomst wellicht emigraties uit hun overbevolkte land naar Mars mogelijk wilden maken maar nee, dat was helemaal niet de beweegreden van de Kuifje-achtige contraptie. Het ding was een prestige-object waardoor India nu in het rijtje Amerika, Rusland, Europa thuishoort. Door zo'n technisch hoogstandje zouden investeerders denken: in India moet je wezen en daar zou de economie van groeien en de armoe afnemen. Zo dachten de Indiërs. Ik vond het mooi nieuws te midden van alle IS-ellende en F-16's. Dynamisch denken.

India intrigeert me altijd al. In mijn jeugd was het een bedevaartsoord voor hippies met kralen en wierookstokjes, maar zo langzamerhand is het een volwassen land geworden. Dertig procent van de bevolking leeft nog onder de armoedegrens en het kastesysteem is in de praktijk nog niet helemaal uitgeroeid, maar ze gaan in elk geval vooruit, in tegenstelling tot de rest van de wereld. Een opmerkelijke mix van traditie en modern.

In het tv-programma 'Earthflight', over de populairste beesten van het moment, vogels, vlogen we over een Indiase tempel waarin de gelovigen heilige ratten vereren. De nare beestjes krioelden er over sandalen en blote voeten en kregen borden vol lekkernijen voorgezet (waar de duiven op afkwamen, vandaar hun optreden in Earthflight). Dat was even een blik op het exotische India, 'Veel poep, inclusief olifantenschijt, / eten altijd met kruiden, tempelmuren / doortrokken van vierduizend jaar zweet' zoals John Updike het in een gedicht formuleerde. Het andere India was dat van de ruimtesonde, het technologisch universum.

Al-Kaida heeft bij monde van haar baas, Ayman al-Zawahiri gezegd dat het zich in de toekomst op India zal richten en dat ook daar de vlag van de djihad zal wapperen. Een testimonium paupertatis zogezegd; op haar traditionele werkterrein verliest ze de macht aan IS en dus kijkt ze of aan de andere kant niet wat valt te verorberen. Misschien is het voor de Indiërs wel een eer dat ze nu ook zo'n beetje tot het satanische Westen worden gerekend. Het nieuwe prestige-object van Al-Kaida lijkt me een praatje voor de vaak. Een miljard hindoes bekeren. Al die talloze goden, tempels, diepgewortelde gebruiken eruit gooien. Dat is een andere klus dan het geseculariseerde Westen ondermijnen. Tandeloos moslimfundamentalisme, ook wel eens goed om te zien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden