Cruijff zet punt achter Ajax-twist

Einde aan 'Cruijff-revolutie' kan geen verrassing meer zijn, na tal van fricties door de jaren heen

'Ik stop ermee' - het was gisteren de kop en de eerste zin van de column van Johan Cruijff in De Telegraaf. Daarop waren cynische reacties denkbaar, en die bleven niet uit. Deed hij dan wat? Hij was er toch nooit?

Het is beter om het maar droog af te ronden en te constateren dat hiermee dan toch een einde komt aan de Cruijff-revolutie bij Ajax, en dat dat geen verrassing meer kan zijn. De mislukking had zich al afgetekend door tal van fricties door de jaren heen, van eind 2010 tot uiteindelijk dus eind 2015, en het einde was vorige week ingeluid door het ontslag van jeugdopleider Wim Jonk, Cruijffs trouwste volgeling.

De waarheid van Cruijff is dat de kern van zijn visie 'jarenlang' niet is uitgevoerd, en dat hij door bestuurders is gedwarsboomd. Hij gaf ze er gisteren allemaal van langs: Hans Wijers, de gelouterde oud-politicus die als voorzitter van de raad van commissarissen zou hebben 'gefaald', commissaris Theo van Duivenbode, die hij aan zijn kant veronderstelde, de nieuwe president-commissaris Leo van Wijk, over wie al sinds ver in de vorige eeuw steeds weer was geschreven dat Cruijff en hij bevriend waren, en Hennie Henrichs, de voorzitter van de bestuursraad van Ajax - zeg voor het gemak maar het verenigingsbestuur.

Een andere waarheid kan zijn dat Cruijff als winnaar van de revolutie zijn pionnen kon neerzetten, en dat als zijn plannen niet zijn uitgevoerd ('jarenlang' zelfs) en als hij is gedwarsboomd, dat dat dan toch door zijn eigen mensen is gebeurd. De eerste raad van commissarissen, waarin hij zelf zitting had, was naar Cruijffs wensen samengesteld en de tweede - met juist Wijers, Van Wijk en Van Duivenbode - niet minder. Cruijff wilde oud-voetballers het technisch beleid laten bepalen, oud-voetballers die met hun gebrek aan managementervaring en met elkaar in de knoop kwamen.

Dat de aandeelhoudersvergadering afgelopen vrijdag rustig verliep, moet een signaal zijn geweest, ook voor Cruijff - een signaal dat ze ook bij Ajax zelf de repeterende patronen moe zijn. De bestuursraad schaarde zich zonder reserve achter de commissarissen en de directie inzake het ontslag van Jonk, die al een jaar niet met de andere oud-voetballers sprak.

Het is al misgegaan met de suggestie van Cruijff dat hij in de jeugdopleiding iets anders zou brengen - alsof op dat gebied nog iets anders of nieuws te bedenken is. Maar tegelijkertijd kan daardoor nu voor Ajax, Cruijffs grote naam ten spijt, geen man overboord zijn. Er moet een nieuwe jeugdopleider worden aangesteld en die zal hard moeten werken - zoals de opleiders van PSV en Feyenoord, en welke club al niet, dat moeten doen - om iets van de achterstand van voetballand Nederland goed te maken.

Cruijff, van wie altijd was gezegd dat van hem niet te winnen is, geeft zich gewonnen. Maar hoe nietig is dat in het bredere perspectief? Cruijff heeft longkanker. De eerste kuur zit erop, meldde hij nog in zijn column. Hij heeft voorwaar wel iets belangrijkers om zich op te richten. Laat dit het besluit zijn van wat nooit meer dan een interne clubtwist was.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden