Crossing Border Festival ontregelde ervaring voor Sonic Youth-zanger pop

Crossing Border Festival: vanavond in Het Paard een Jazz Fever Night met o.a. Ishmael Reed en Jules Deelder; in de bovenzaal 'No Borders in The Hague' met o.a. Adriaan Bontebal en Hermine Landvreugd. Vannacht in de Kunstpassage een Jazz Dance Night met DJ Graham B. Morgen op dezelfde plaats 'Poetry & Post-rock-Cybertechno' met o.a. Diana Ozon en de groep Von Magnet.

Het daverend applaus klaterende lang na door de Haagse kunstpassage waar het Crossing Border Festival donderdag sprankelend begon. In deze mysterieuze ruimtes van de voormalige staatsdrukkerij sprak minister Hedy d'Ancona eerder die dag bevlogen openingswoorden. Gezien het programma waarin schrijvers, dichters en muzikanten elkaar ontmoeten, kunnen jonge mensen het weer leuk vinden om een avond naar het gesproken woord te luisteren - in tegenstelling tot Poetry International.

Organisator Louis Behre: “Dat is dan ook de reden waarom WVC dit festival de komende vier jaar enorm gaat steunen. Het basisidee van Crossing Border is dat er geen grenzen bestaan tussen underground en establishment of literatuur en muziek. We willen vooral de wisselwerking tussen deze twee expressievormen presenteren.”

Volgens performing poet Hans Plomp die als spreekstalmeester fungeerde, ging het om de herwaardering van orale poezie: “De traditie van de middeleeuwse troubadours, de dadaisten, de hipsters en popzangers als Jim Morrison wordt hier voortgezet.” Zijn woorden werden spoedig daarop bewaarheid toen Lee Renaldo, de zanger van de befaamde groep Sonic Youth, het podium betrad.

Hij kwam speciaal uit New York over op de naam die het festival al bij voorbaat gevestigd had. “Het is de eerste keer in mijn leven dat ik zonder band, zonder achtergrond-tapes op het podium sta,” zo sprak hij. Kwetsbaar las Renaldo voor uit zijn tot op heden ongepubliceerde poezie, een ontregelende ervaring die hij met glans doorstond.

De Jamaicaanse dichteres Lennie St. Luce zong haar teksten a capella en vol heftigheid, iets dat bij de Anmerikaanse Anna Christy ontbrak. Haar bezonken voordracht verried ervaring, maar miste passie. De publicist Anil Ramdas las een ironisch en huiverigwekkend actueel verhaal over het optreden van een Surinaamse band in Munchen. Surrealistisch pakte de Vlaamse absurdist Walter Joris uit met een koffer vol bric a brac. In diens visuele poezie ontmoetten Paul van Ostayen, Kamagurka en Rene Margritte elkaar. Met behulp van rolletjes plakband, knijpers en kubussen zorgde hij voor glim- en grimlach. Angela Bowie liet helaas verstek gaan, zodat de Britse dichter/zanger Billy Childish kon afsluiten met een rauw folk-concert vol raspende gitaren en fel gezongen poezie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden