Column

Crossen op z'n Drents. Mooi man

Lars van der Haar tijdens de wedstrijd in Gieten. Beeld afp

Fietsen door de blubber, dat is natuurlijk een typisch Belgische aangelegenheid, met vooral Vlaamse renners, voorzien van bloemrijk commentaar door onze welbespraakte zuiderburen. Maar één keer per jaar komt de cross naar het noorden van Nederland. Naar het Drentse Gieten. En daar is het ook meteen crossen op z'n Drents. Geen Vlaamse zangerigheid en pinten drinken, maar boeren op klompen die een pot bier bestellen. Kort, geknauwd commentaar langs de dranghekken. Mooi man. Gaat goed. Snertweer.

Zelfs de Drentse modder lijkt anders dan de Vlaamse. De renners glibberen niet over smalle bospaadjes, maar baggeren om het Zandgat. Ja, zo heet het ding. Een meertje even buiten Gieten, met dikke lagen mul zand er omheen: Zandgat.

Ik heb het samenkomen van deze twee totaal verschillende volksaarden eenmaal met eigen ogen mogen aanschouwen. Fascinerend. Met als hoogtepunt: Drents in plaats van Vlaams commentaar bij de televisiebeelden. Oud-veldrijder Tijmen Eising, die om de hoek woont, geeft co-commentaar op TV Drenthe. Zijn donkere stem, de korte zinnen met ingeslikte uiteinden, zijn onderkoeldheid die, als je niet beter weet, op desinteresse lijkt - daarin hoor je precies hoe noorderlingen zijn. Zo vertrouwd voor mij, ik ben erin opgegroeid, het voelt als thuiskomen. Het is wielercommentaar, maar ook weer niet.

Tijmen spreekt niet over "er nog eens een serieuze lap op geven", maar zegt: "Hij laat de kop niet hangen". Geen "Amai, o lalalala, dit is een serieus drama voor d'n jonge Ollander, hiermee gaat hij zeker en vast de koers op zijn buik kunnen gaan schrijven", als Lars van der Haar op een cruciaal moment zijn voet uit zijn pedaal trekt. Maar: "Kan gebeuren met die trappers." Geen eindeloze lofzang op Niels Albert die wint, maar gewoon: "Knap gereden".

De renners laten deze veldrit, als je ze diep in het hart kijkt, het liefst links liggen. Ze mopperen over de enorme afstand. De cross in Gieten is een dag na een veldrit in Koksijde. Dat betekent na de koers aldaar nog een kleine 450 kilometer in de auto. Niet echt een pretje als je moe bent, rusten wilt en de volgende dag weer presteren moet. De renners klagen over de slechte parkeergelegenheid voor hun campers. Zie je wel, die Ollanders kunnen gewoon geen cross organiseren. Maar wat hen ontgaat, is de prachtige integratie langs de kant.

Want intussen zijn de Vlamingen en Drenten langs het parcours de dikste vrienden. Dat zijn ze sinds de avond ervoor en het komt door de feesttent in het dorp. De poëtische teksten van de Lawineboys - "We willen seks met die kale" - werken verbroederend. Dan begrijpt een Vlaming ineens best wat een Drent bedoelt als hij "Mag wel" antwoordt op de vraag of hij bier wil. Na een paar pintjes blijken de Drentse deernes best 'vlot'. De alcohol doet de Drenten ontdooien en helpt de Vlamingen ook mentaal de grens over.

Zo staan ze nu langs de dranghekken. Een knipoog: Weet je nog van gisteravond? Een klop op elkaars schouder. Klompen naast laarzen, diep in de modder. Kijken of die bende Vlamingen de Ollander in het rood-wit-blauw kan aftroeven, of dat hij ze in zijn uppie weer te slim af is. Raggen rondom het Zandgat in Gieten. Crossen op z'n Drents. Daar zijn echt niet veel woorden voor nodig. Mooi man.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden