Cricketers stunten tegen Zuid-Afrika

DEN HAAG - Het Nederlandse cricketteam heeft tijdens de Haagse Cricketdagen een historische overwinning geboekt op test-land Zuid-Afrika. Tien overs voor het einde voltrok Roger Bradley het vonnis met een vier, waardoor Zuid-Afrika met negen wickets verloor en 138 runs tegen kreeg.

Voor het eerst sinds de opheffing van de sportboycot van Zuid-Afrika in 1991 was het test-land te gast op de cricketvelden van HCC. In het verleden bond Nederland drie keer de strijd aan met Zuid-Afrika. Maar alle drie de duels gingen verloren, waarvan de laatste in 1951. Op het moment dat Zuid-Afrika begin jaren zeventig werd verbannen uit de internationale sportereld, was het apartheidsland de sterkste cricketnatie van de wereld. Maar later bleek, bij de terugkeer aan het internationale front, dat het team nauwelijks aan kracht had ingeboet.

Het Zuidafrikaanse team maakte aan het einde van een indrukwekkende tournee door Engeland, een klein uitstapje naar Nederland. In die tour werd Engeland in de eerste test-match verslagen. En dat is opmerkelijk. Want daarmee toonden de Zuidafrikanen aan dat men de boycot heeft overleefd en hun trots en mentaliteit de cricketers door de barre periode heeft heengesleept. Het bestuur van de Zuidafrikaanse Cricket Unie (SACU) heeft veel geld in de ontwikkeling van het cricket gepompt, waardoor de sport op peil is gebleven. Met een ambitieus programma trok men de townships in. Manager Fritz Bing hierover: “De 'zwarte' mensen speelden vooral veel voetbal en cricket was alleen voor de blanken. Voor de 'zwarten' ging een wereld open. Nu zijn we al weer zo'n twaalf jaar met die projecten bezig en er is enorm veel potentieel. Ik denk dat er over een paar jaar veel 'zwarten' deel uit zullen maken van ons nationale team.”

Ook probeert de SACU er voor te zorgen dat de sport op scholen wordt gespeeld. Maar daarvoor zijn velden nodig, die in handen zijn van de lokale gemeenschap, graswickets, materialen en vooral geld. “Ik denk niet dat het geld het grootste probleem is, maar de vraag is wel hoe we zoveel mogelijk speelvelden in ons bezit krijgen. Maar dat kost veel tijd.”

Om op niveau te blijven huurde de Zuidafrikanen voor veel geld Engelse profs in, die de townships ingingen, om de sport te ondersteunen en uit te dragen. In het midden van de jaren tachtig leverde dat een geweldig rel op, omdat de Engelse bond die profesionals schorste en vervolgens werden zij niet meer opgesteld in het nationale team. Bovendien kende het land een ijzersterke competitie tussen de provincies, waardoor het niveau hoog bleef. Ook zette de SACU een nachtcompetitie op, die om vier uur 's middags begon en 's avonds om elf uur bij kunstlicht eindigde. “Dat was een groot succes, want daardoor kwamen er talenten naar boven, die we anders niet hadden ontdekt. Bovendien was het financieel zeer aantrekkelijk om die competitie op te zetten. Met die winst hebben we weer projecten kunnen opzetten.”

Op het moment dat de sportboycot werd opgeheven, toog het Zuidafrikaans team onmiddellijk naar de 'zwarte' landen zoals West-Indië, Sri Lanka en India, waar ze in het verleden nog nooit tegen hadden mogen cricketen. Bing: “We speelden altijd tegen de blanke landen zoals Australië en Nieuw-Zeeland, maar we wisten na die boycot absoluut niet hoe sterk de andere test-landen waren. We hebben er veel van geleerd en veel ervaring opgedaan. Ik denk dat we goed op schema liggen voor de World Cup, die in februari 1996 wordt gehouden”, zegt Bing.

De cricketwereld is van mening dat Zuid-Afrika binnen vijf jaar opnieuw het sterkste land van de wereld wordt. De Nederlandse cricketprof, Paul-Jan Bakker, die van 1982 tot 1986 in Zuid-Afrika voor Greenpoint in Kaapstad speelde, kan die mening alleen maar beamen. “De 'Capecoloured' (Kaap-kleurlingen - red.) mochten absoluut niet met de blanken samenspelen en zetten een eigen competitie op. Nu de apartheid opgeheven is, speelt iedereen weer met elkaar, waardoor er een geweldige hoeveelheid talenten naar boven is gekomen. Ik denk ook dat de Zuidafrikaanse cricketers het beste mondiale team gaan worden. Bovendien werken de blanken en 'zwarte' bestuurders nu samen, ondersteunt door de regering. Dat is verschrikkelijk belangrijk, omdat het vroeger vaak een strijd op leven en dood was. Ik heb destijds wel eens meegemaakt dat een kleurling, die toch met een blank team meespeelde, prompt in zijn buik werd geschoten.”

Zuid-Afrika trad gisteren aan zonder aanvoerder Kepler Wessels, Allan Donald, de snelste blanke bowler en Jonty Rhodes. Maar desalniettemin bleef er een ijzersterk team over van internationale klasse. De Nederlanders waren zeer scherp. Zelfs de regen, waardoor de wedstrijd tot 40 overs werd ingekort, kon Oranje niet weerhouden van een stunt. De wickets vielen bij bosjes, waardoor Zuid-Afrika niet verder kwam dan 134 runs voor het verlies van acht wickets. Dave Richardson, Hansie Cronje en Rick Snell scoorden respectievelijk 35, 28 en 21 runs. Bij de Nederlanders scoorden Nolan Clark en Peter Cantrell 121 runs in 26 overs, voordat Clark, die later tot man of the match werd uitgeroepen, met 78 runs op zijn naam, werd uitgebowld. Cantrell ging met 43 not out, terwijl Bradley met elf not out de wedstrijd beëindigde.

“Natuurlijk waren ze moe van hun tour. Ook moesten ze wennen aan de kokosmat, terwijl ze normaal gesproken op gras spelen, maar neem van mij maar aan dat ze balen als eens stekker, want ze waren maar voor één ding hier naar toe gekomen: winnen. Want deze uitslag gaat de hele wereld over. Ze zijn in hun goede naam aangetast”, vertelt Bakker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden