Cowboy Junkies: intiem, ingetogen en meeslepend

AMSTERDAM - Uitleggen aan iemand die de band niet kent hoe de Cowboy Junkies klinken, is eigenlijk onbegonnen werk. De Canadezen leunen weliswaar hoorbaar op het country en bluesidioom, maar rekenen ook een band als The Velvet Underground tot hun inspirators. Het resultaat, zo bleek afgelopen maandag ook weer in Paradiso, is een band die vooral als zichzelf klinkt.

Wie de Cowboy Junkies dan toch per se in een categorie wil onderbrengen, zou ze wellicht het best in een hokje kunnen plaatsen met de 10 000 Maniacs. Beide bands blinken uit in sterk verhalende teksten, kennen de zang een hoofdrol toe en putten voor hun muziek inspiratie uit de Noordamerikaanse traditie. Maar waar de Maniacs het nooit verder hebben geschopt dan een bescheiden cult-status, werd het Canadese familiebedrijf (Margo Timmins, zang, Peter Timmins, drums en Michael Timmins, compositie en gitaar) in 1988 van de ene op de andere dag een mondiaal fenomeen.

In de kerk opgenomen

Van hun tweede lp 'The Trinity session', die in een kerk in Toronto werd opgenomen, werden wereldwijd ruim een miljoen exemplaren verkocht, terwijl de Junkies door een criticus werden uitgeroepen tot 'the coolest band on earth'.

Hoewel deze kwalificatie een tikje overtrokken was, bewezen de Canadezen met 'The Trinity session' wel een heel nieuw geluid aan het popspectrum te hebben toegevoegd. Hun handelsmerk was een sound die weliswaar supersoft, maar nooit vervelend was en met geen enkele andere band vergeleken kon worden. De glijdende, fluwelige vocalen van zangeres Margo Timmins zette daarnaast de eigenheid van de groepssound nog eens kracht bij.

Compliment

Het mooiste compliment ontving de band van niemand minder dan Lou Reed, die over hun cover van zijn klassieker 'Sweet Jane' zei, dat hij de song zo altijd bedoeld had. Derhalve werd er door het publiek in Paradiso afgelopen maandagavond veelvuldig geroepen om 'Sweet Jane'. Maar de aanwezigen moesten hun geduld tot de derde toegift op de proef stellen. Want eerst nam de band ruimschoots de tijd om haar recent verschenen vierde lp 'Black eyed man' vrijwel integraal ten gehore te brengen. Opvallend was daarbij dat de nieuwe composities het live beter deden dan de oudere nummers. Dat kwam niet alleen doordat de songs van 'Black eyed man' steviger en meer rock-georienteerd klonken, maar ook doordat Margo zich gedurende de nieuwe songs als een zangeres met meer zelfvertrouwen liet kennen. Daardoor bleek al bij het begin van het optreden met songs als 'Southern rain' en 'A horse in the country' hoe onterecht alle twijfels over de livecapaciteiten van de band waren geweest.

Door de sobere presentatie kon alle aandacht op de songs geconcentreerd worden, die dan ook alle een vrijwel vlekkeloze live-uitvoering kregen, terwijl het publiek zich moeiteloos kon laten meevoeren door de intrigrerende vocalen van Margo. Daardoor werd het enige Nederlandse concert precies zoals je je dat bij de Cowboy Junkies zou wensen: intiem, ingetogen en meeslepend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden