Corsica in greep van apathie

De Corsicanen hebben morgen een uitgelezen mogelijkheid om te laten zien dat zij het geweld van de separatisten meer dan beu zijn. Een massale stem op elke andere partij dan Corsica Nazione zou het Franse eiland opeens een heel andere aanblik kunnen bieden. En West-Europa zou afscheid kunnen nemen van het laatste restje gewelddadige onafhankelijkheidsstrijd.

Maar de eerste ronde van de lokale verkiezingen, afgelopen zondag, liet zien dat zo'n groots gebaar er niet in zit. Corsica Nazione, de politieke tak van de illegale afscheidingsbeweging FLNC-Canal historique, haalde ruim tien procent van de stemmen binnen; een verdubbeling van de score van vorig jaar. Bovendien was de opkomst dramatisch: met 58 procent het laagst sinds 1982. Apathie heeft bezit genomen van Corsica; de politieke partijen die zich tegenover de afscheidingsbewegingen hebben opgesteld, kunnen dat onvoldoende doorbreken.

En dan mogen ze nog blij zijn dat de nationalisten nimmer met elkaar door één deur kunnen. Omdat zij zich hebben opgesplitst over vijf lijsten, is hun inbreng in het parlement gering. Hadden ze met elkaar samengewerkt, dan hadden zij afgelopen zondag 25 procent van de stemmen mogen noteren. Nu liep het anders: vier nationalisten haalden zelfs de kiesdrempel niet.

Corsica Nazione moet het morgen opnemen tegen twee stevige kandidaten: aan de linkerkant Gauche plurielle en aan de rechterkant een combine van de RPR (de Gaullisten van president Chirac) en de democratische liberalen van DL. Die lijstverbinding zal vermoedelijk met steun van twee oude dissidenten net een meerderheid in het 51 leden tellende parlement behouden.

Toch zijn alle ogen morgen gericht op Corsica Nazione. Een jaar geleden kreeg de partij van Jean-Guy Talamoni nog stevig klop tijdens de lokale verkiezingen van maart, die later ongeldig zouden worden verklaard wegens tal van frauduleuze affairetjes. Die nederlaag viel direct toe te schrijven aan de moord op de hoogste Franse vertegenwooriger op het eiland, prefect Claude Erignac, op 6 februari vorig jaar in Ajaccio. De daders zijn nooit gepakt, maar behoren vrijwel zeker tot de afscheidingsbeweging FLNC-Canal historique.

Al meer dan twintig jaar terroriseert deze beweging het mediterrane eiland met bomaanslagen die ertoe zouden moeten leiden dat Corsica zich van Frankrijk afscheidt. Uit peilingen blijkt dat nog geen tien procent van de 250 000 eilandbewoners haar mening deelt, maar dat weerhoudt de beweging er niet van, geregeld Franse doelen op het eiland te bestoken.

Zo nu en dan blijkt die onafhankelijkheidsstrijd overigens niet veel meer te zijn dan een ordinaire dekmantel van de georganiseerde misdaad. Ook de moord op Erignac zou te maken hebben met zijn weigering om een stuk grond te verkopen aan een zakenman die warme relaties met de maffia onderhoudt.

De moord op de prefect leek voor een keerpunt te zorgen. Voor het eerst demonstreerden duizenden mannen en vrouwen in de straten van Ajaccio en Bastia tegen het geweld. Parijs lanceerde vervolgens de vrij luidruchtige operatie Schone Handen, die niet alleen de moord op Erignac moet ophelderen maar ook de maffia moet ontmantelen. Tot dusver zijn geen grote resultaten geboekt. Maar het zijn volgens Parijs vooral de zichtbare acties die voor een kentering op het eiland moeten zorgen. Zo begonnen Franse militairen vorige week met een grootscheepse opruimoperatie van illegale bouwwerken. Zelfs in terrassen van restaurants die zonder vergunning waren aangelegd, werd resoluut de drilboor gezet.

Al dat Parijse machtsvertoon zou Corsica Nazione wel eens in de kaart kunnen spelen: de kiezer die geen verbetering ziet optreden, blijft thuis. En de Corsicaan die zijn boosheid kwijt wil, stemt op de nationalisten, de enigen die van de Franse overijver een verkiezingsitem hebben gemaakt. CN-lijsttrekker Jean-Guy Talamoni neemt het voor zijn kiezers op. ,,Het zijn geen proteststemmers. Het zijn mensen die hun instemming met onze ideeën betuigen. Zij verwerpen daarmee de politiek van de staat.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden