Column

Controleren vrouwen of hun vriend staand plast? Dat soort vragen hou ik maar binnen

Beeld Jörgen Caris

Er zijn zo veel dingen die het druk kunnen maken in mijn hoofd dat het bijna elk moment van de dag wel druk is in mijn hoofd. Heel soms is het rustig daarboven, dan is het alsof ik door een zoutwoestijn loop. Heerlijk, al krijg ik er ook een droge bek van.

Laatst was ik op een verjaardag, meestal vind ik dat vreselijk, al die mensen, al die gezichten, allemaal met hun eigen uitdrukking. Al die te onthouden namen, Niek, Nikki, Jalil, Lilli. Wie is ook al weer wie, denk ik dertig seconden na het voorstelrondje, terwijl de namen in mijn hoofd rondtollen als in de trommel van een wasmachine.

Gelukkig had deze jarige nauwelijks vrienden, we pasten met z’n allen op de bank en de tv stond aan, met het geluid uit, maar dat is bij ‘The A-Team’ niet erg. Het feestvarken had een vriendin die bij binnenkomst met klem had gevraagd (maar dat was dus eigenlijk geen vraag) of ik mijn schoenen uit wilde doen. Toen ik aan dat verzoek had voldaan, had ze lang naar mijn van elkaar verschillende sokken gekeken.

Opzet

Toen ging ik naar de wc en daar was een bril op de pot die niet omhoog bleef staan, steeds zakte hij naar beneden. Ik dacht dat-ie stuk was, toen rees mijn vermoeden dat het met opzet gedaan was om te voorkomen dat mannen staand zouden plassen. Terwijl ik de bril met mijn knie klem hield, lukte het me om zonder te morsen mijn ding te doen, een prestatie waar ik terug in de woonkamer geen credits voor opeiste.

Ik plas niet graag zittend. Zitten doe ik als ik moet drukken. Dat moesten we vroeger zeggen, ‘drukken’. Ik associeer het met iets er uit alle macht uit proberen te persen, maar een alternatief is er ook niet echt. Sommige synoniemen vind ik zo vies dat ik de stank van het woord af zie walmen.

Ik ken mannen die zittend plassen, op uitdrukkelijk verzoek (maar dat is dus niet echt een verzoek) van hun geliefde. Checkt de geliefde dat, vraag ik me af. Checkt de ander met het oor aan de wc-deur of hij wel zittend plast? Is de man bij het geluid van hard geklater op heterdaad betrapt? 

Vragen die ik binnenhoud, zoals ik heel veel binnenhoud. Bijna elk moment van de dag verlang ik naar een zoutwoestijn, maar de dichtstbijzijnde ligt heel ver weg.

Schrijver en dichter Erik Jan Harmens over de prikkels die het druk maken in zijn hoofd, lees hier meer van Erik Jan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden