Column

Conflict Israël en Palestijnen is mij, meningmachine, te lastig

Een activist legt bloemen neer ter nagedachtenis van de zestienjarige Palestijnse jongen Mohammed Abu Khdeir.Beeld ap

LAMYAE AHAROUAY   Over veel onderwerpen heb ik in no time een mening klaar. U zou me af en toe gerust een meningenmachine kunnen noemen. Gooi er wat informatie in, en er komt rap opinie uit. Meningen zijn in Nederland aan inflatie onderhevig, en ik ben bang dat ik onderdeel van dat probleem ben. Niet iedere opvatting die ik heb is gebaseerd op een gefundeerde basis. Soms vind ik iets, en verdedig ik dat vol passie, om me later door iemand met betere argumenten over te laten halen.

Toch zijn er zaken waarover ik het moeilijk vind een oordeel te vormen. Zelfs als ik er veel over lees, als ik er veel over zie, en als ik er met mensen over spreek die er meer van weten dan de gemiddelde nieuwsconsument.

Het conflict tussen Israël en Palestina is daar een goed voorbeeld van.

Ook in deze column zal ik me niet branden aan wie begon, wie het kwaad is en wie de schuld van alle problematiek daar verdient. Niet omdat ik het niet wil, maar omdat ik het niet weet.

Muur
Als ik puur kijk naar de effecten van het langlopende conflict op het dagelijkse leven dan heb ik erg te doen met de Palestijnse bevolking.

Het was deze week tien jaar geleden dat het Internationaal Gerechtshof in Den Haag zich uitsprak over de rechtmatigheid van de scheidingsmuur van Israël op de Westelijke Jordaanoever. De hoogste rechter van de wereld besliste toen dat de bouw van de muur een ernstige en meervoudige schending is van het internationaal recht. Toch staat die muur er nog.

In april oordeelde een groep wetenschappers onder leiding van de oud-voorzitter van het VN-Kinderrechtencomité, Jaap Doek, dat Israël de rechten van Palestijnse kinderen schendt. Er is naar mijn weten niks veranderd.

Überhaupt, een gevecht tussen een leger en geen leger is per definitie niet gelijk.

Je zal je hele leven maar in angst en onzekerheid moeten leven. Als Palestijn afgesloten van de buitenwereld, onderdrukt in eigen gebied. Als Israëliër permanent op je hoede, bij ieder luchtalarm vluchten naar een schuilkelder. Zoals ik al schreef, ik vind het lastig.

Zinloosheid
Een aantal van u zal mij dat wellicht kwalijk nemen. Het lijkt er namelijk op alsof iedereen een uitgesproken mening móet hebben. Je bent of voor de Palestijnen, of voor Israël. Ik zie het dagelijks op Twitter op momenten dat het geweld weer oplaait. Iedereen vindt er wat van. Nuance is verboden.

Terwijl in Israël en Palestina doden vallen, en nabestaanden leven met de rauwe werkelijkheid, probeert mijn timeline op Twitter de oorlog die daar gevoerd wordt, hier verbaal dunnetjes over te doen. Scheldkanonnades, bedreigingen en onversneden, pure haat incluis.

Wat hebben gewone burgers van zowel Israël als Palestina eraan dat wij die oorlog hier verbaal uitvechten? De zinloosheid is stuitend.

Het is in sommige discussies niet verkeerd om Zwitserland te zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden