Concurrentie met Zürich doet Jumping pijn

door Fred Troost

Het 7000-koppig publiek verhief zich geestdriftig voor een staande ovatie. De jury meldde: nul strafpunten. Alleen de ringmeester had het gezien; de balk was wel degelijk gevallen.

Het wordt vanavond erg gezellig bij de familie Beerbaum in het Duitse Thedinghausen. Er staat een fris flesje wijn in de koeler en de nootjes liggen klaar. Het kan eraf, met gemak. De Beerbaums incasseerden de afgelopen dagen euro’s als water in een hoosbui. Markus Beerbaum won gisteren de wereldbekerwedstrijd op Jumping Amsterdam. Het leverde hem 25.000 euro op. Zijn vrouw Meredith Michaels excelleerde donderdag in de Masters van Zürich. Zij komt vandaag in een gewonnen Mercedes naar huis.

Michaels is meervoudig winnares in Amsterdam, maar dit jaar koos ze voor het lucratievere concours in Zwitserland. Daar lagen de grijpstuivers in veel royalere mate op succesvolle pikeurs te wachten. Dat vergemakkelijkte de keuze tussen Amsterdam en de Zwitserse stad voor de topruiters uit Duitsland, Engeland, Frankrijk en België. Van de top-25 waren er slechts twee in Amsterdam. Pijnlijk voor Jumping, al repte concoursdirecteur Chris van Dam van ,,een sterk deelnemersveld.’’ Niet te ontkennen valt dat voor veel ruiters een wereldbekerwedstrijd ondergeschikt is aan een concours met overdadige pecuniën.

Jumping moest het met een veld van tweede garnituur doen. Er waren bovendien veel thuisrijders; de enige Nederlander in Zürich was Leopold van Asten. In Amsterdam startten – op veertig deelnemers – veertien Nederlanders in de wereldbekerwedstrijd. Die leverden een verhoudingsgewijs povere prestatie: slechts drie haalden de barrage van veertien foutlozen, waarin zij op de plaatsen 7, 11 en 13 beslag legden.

Het leek overigens eventjes of Albert Zoer geen elfde maar eerste zou worden. Zo had tenminste het overgrote merendeel van de aanwezigen het gezien. Zoer startte als laatste in de barrage en wist dat hij de tijd van Beerbaum (36.02) moest verbeteren, én foutloos blijven. Met een snelle rit voldeed hij aan de eerste voorwaarde (35.49) en – zo dacht iedereen – ook aan de tweede. Maar Zoer zelf wist beter: ,,Ik hoorde hem de laatste hindernis raken. Ik keek achterom en zag die balk op de grond. Het publiek had dat niet gezien en bleef maar juichen, maar zelf wist ik dat het niet goed zat.’’

Terwijl de jury een uitslag met Zoer als winnaar (snelste tijd en nul strafpunten) op het grote scherm projecteerde, stond de ringmeester bij de laatste hindernis verwoed te zwaaien om de premature annoncering ongedaan te maken. Het duurde even voor de euforie omsloeg in desillusie. Zoer was toen al op weg naar het voorterrein.

Het is saillant dat Gerco Schröder vorig in Den Bosch hetzelfde overkwam. Ook een foutje op de laatste hindernis, ook door vrijwel niemand gezien, ook te vroeg toegejuicht. De winnares in Den Bosch? Meredith Michaels-Beerbaum.

Echtgenoot Markus was op het voorterrein; hij had, vertelde hij, niet naar de rit van Zoer durven kijken. ,,Ik hoorde geen teleurgesteld geluid en daarna het publiek juichen. Ik dacht al dat ik verloren had.’’

Het liep dus anders. Beerbaum, die op 18 december in Londen zijn eerste WB-wedstrijd won, plaatste zich na de herhaling in Amsterdam voor de finale in april Las Vegas; in de tussenstand van de kwalificatie staat hij vijfde. Meredith zegevierde in november in Stuttgart en bezet de vierde plaats. Samen kunnen ze zich voorbereiden op Las Vegas, samen nemen zij vanavond een wijntje en samen spekten ze dit weekend de huishoudpot.

Ja, de Beerbaumpjes zitten er na dit weekend extra warmpjes bij.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden