Columnisten gaan niet in de vut

Uitvreters zijn het, luiaards, klaplopers, deserteurs, Mobergs! Mensen in de vut, heb ik het over, had u al begrepen. Bijstandstreksters zijn het ook; twee tandenborstels en stiekem een beetje gelukkig. En niet te vergeten alle WAO'ers, inclusief de allochtonen die twintig jaar terug door hun Hollandse bazen in de WAO zijn gedumpt, hadden ze de taal maar moeten leren.

Tegenwoordig zijn het de vutters vooral, in de laatste troonrede door het liberaal-christelijke kabinet-Zalm/Balkenende uitvergroot tot de nieuwe lamstralen, de moderne uitvreters, de modieuze luiwammesen. De vutter is de nieuwe asociale ellendeling die de economische bloei in de weg staat van een hard werkende maatschappij waarin fatsoenlijke burgers hun rechten en plichten nog kennen en hun kromme handen, kapotte rug of tenniselleboog niet voelen. Zij werken zich wel het schompes.

Terwijl, recht van lijf en leden, de vutter nog zonder bril alles leest over Alzheimer. Hij bewatert de geraniums waar hij dadelijk weer achter gaat zitten om te kijken hoe de ongelukkige burgers moeten ploeteren voor hun pensioen tot ver voorbij de leeftijd waarop ze al te oud worden genoemd om minister van buitenlandse zaken te worden. Ze krijgen voor straf de onaangenaamste belastingmaatregelen voor hun kiezen. Had je maar moeten doorwerken, werkschuw tuig, vutter!

De harde werkelijkheid is natuurlijk dat er, net als in de WAO en in de bijstand, duizenden onvrijwillig in de vut zitten: afgeschreven. Hadden gerust willen doorwerken. Maar ja, pech. De tent had vanwege de recessie ineens personeel te over. Of ze kregen een conflict met hun chef of hun directeur. Je kunt naar de rechter stappen, ook nog je gelijk krijgen maar dan houd je er ontslag en een paar maanden salaris aan over. De rechtbanken handelen dagelijks volop zaken af over zogenaamd botsende karakters als toneelstukjes die de waarheid moeten verbergen van persoonlijke sympathie en antipathie als basis van personeelsbeleid. Of je gaat akkoord met een vut-regeling. Probleem opgelost en de zaak betaalt toch wel.

Dit is na ruim 34 jaar mijn laatste stukje voor Trouw. Bekijk het van de zonzijde: vanaf 1 oktober zijn mijn columns te vinden op www.ruudverdonck.nl.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden