Collectief falen van springruiters op WK

De Nederlandse springruiter Marc Houtzager, met zijn paard Hbc Tamino, tijdens het WK in Lexington. ( FOTO EPA) Beeld EPA
De Nederlandse springruiter Marc Houtzager, met zijn paard Hbc Tamino, tijdens het WK in Lexington. ( FOTO EPA)Beeld EPA

utrecht, lexington – - „Eigenlijk is het heel eenvoudig”, sprak Albert Voorn. „Als het paaltje valt, kost je dat strafpunten. Er is geen jurybeoordeling, dus geen reden tot discussies achteraf.”

De Nederlandse springruiter etaleerde zijn nuchtere kijk enkele weken voor de Wereldruiterspelen die de afgelopen dagen in het Amerikaanse Lexington plaatsvonden. Hij legde er verder het principe van het springconcours op het WK uit. Eerst een jachtconcours, waarin de gereden tijd wordt omgezet in punten, met daarbij opgeteld de strafpunten voor gevallen hindernisbalken. Zo ontstaat er na één wedstrijd al een rangorde, met bovenaan de snelste pikeur die een foutloze ronde maakte. De dagen erna volgen twee omlopen waarin de strafpunten voor springfouten bij het al bestaande totaal worden gevoegd. Na deze drie springrubrieken kan de stand van de landenwedstrijd worden opgemaakt.

„Het mooiste van een landenwedstrijd is dat je als ruiter vier keer in spanning zit, bij elk onderdeel”, mijmerde Voorn. „De spanning bekruipt je bij je eigen rit en bij de drie ritten van je collega’s.”

Hij kan het weten. Op de Olympische Spelen van Sydney (2000) doorliep hij de hele cyclus, die hij beëindigde met een tweede plaats in de individuele wedstrijd. Die prestatie was toen onvoldoende om Nederland aan een medaille in de landenwedstrijd te helpen, zelfs niet met de prestatie van Jeroen Dubbeldam (gouden individuele medaille) daarbij gerekend.

Zes jaar later in Aken lukte het Nederland wel teamgoud te scoren. Dat was bij het vorige wereldkampioenschap. Vier jaar lang mocht Nederland met trots de wereldtitel torsen. Tot eergisteren. In de afgelopen dagen werd de ploeg oneervol geklopt, op een manier die een titelhouder onwaardig is. Na een aanvankelijk aanvaardbare vierde plaats na het jachtconcours had het Oranjekwartet nog uitzicht op een mooie klassering. Na de eerste springronde was het optimisme echter al tot het nulpunt gezakt. Een vijftiende plaats was het resultaat, wat inhield dat Nederland niet eens meer als team in aanmerking kwam voor de tweede springronde. Groter had de afgang niet kunnen zijn.

„Het liefst zou ik nu vanavond nog in het vliegtuig stappen om naar huis te gaan”, mokte Harrie Smolders. „Ik heb er geen verklaring voor. Het is het hele jaar al moeilijk gegaan. Ons doel hier een medaille winnen hebben we niet gehaald. Sterker nog, we hebben hier collectief gefaald.”

Nadat de balans na de landenwedstrijd (gewonnen door Duitsland) was opgemaakt, bleken de Nederlandse ruiters ver in de achterhoede te zijn geëindigd. Smolders was, met een 39ste plaats nog het hoogst geklasseerd, Marc Houtzager werd 40ste en Jur Vrieling 55ste. Eric van der Vleuten had zich toen al teruggetrokken.

Houtzager deed geen moeite excuses te zoeken voor het falen. „Het waren niet alleen pechfouten die ons parten speelden. We hebben zelf ook fouten gemaakt en reden misschien net te weinig fanatiek. Daarbij speelt de relatieve onervarenheid van de paarden een rol”, meende de ruiter uit Rouveen.

Het gevolg van de dramatische afgang is dat geen van de Nederlandse ruiters mag starten in de individuele wedstrijd die vandaag begint en morgen met de paardenwissel wordt afgesloten. De Braziliaan Pessoa begint de individuele wedstrijd als koploper, gevolgd door de Belg Le Jeune, de Duitser Nagel en de Olympisch kampioen Lamaze uit Canada.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden