Cohen is klaar, mijn Heer

POP

Leonard Cohen

You Want It Darker

(Columbia / Sony)

****

Leonard Cohen schreef zijn oude liefde Marianne op haar sterfbed in Noorwegen. "Weet dat ik vlak achter je zit. Als je je hand zult uitstrekken, vermoed ik dat je de mijne zult kunnen aanraken. Ik wens je een goede reis, oude vriend." Een dag later stierf een tevreden Marianne, ze had het briefje van haar voormalige vlam met een glimlach gelezen. Wederom een 'So Long, Marianne'. Haar nabestaanden vroegen de zanger het briefje te mogen openbaren, en het duikt dan ook op in het indrukwekkende interviewprofiel dat David Remnick van de 82-jarige Cohen voor The New Yorker maakte. Daarin maakt Cohen meerdere toespelingen op zijn naderende einde, net als op zijn gitzwarte 'You Want It Darker', dat wel eens zijn laatste album zou kunnen zijn.

Hoewel: je weet het maar nooit. In de winter van zijn carrière toont Cohen zich opeens opvallend productief, met drie platen in vijf jaar. Eenzelfde rendement haalde hij alleen eind jaren zestig, toen de Canadese dichter annex romanschrijver bij gebrek aan succes maar eens de gitaar oppakte. En waar hij zich op 'Old Ideas' (2012) en 'Popular Problems' (2014) al zeer bewust toonde van zijn sterfelijkheid, lijkt het nu toch écht gedaan.

Want dit is een album waarop Cohen zich op indrukwekkende manier voorbereid op de trip naar het hiernamaals. De zanger is behoorlijk direct, wanneer hij bijvoorbeeld in het openingsnummer met raspende fluisterzang 'I'm ready my Lord' prevelt, met bijbehorend koortje dat plechtig 'hineini - hineini' aanheft. Hebreeuws voor: hier ben ik. Ook nummers als 'Traveling Light' en 'Leaving the Table' zijn overduidelijke toespelingen op de dood. Maar larmoyant, wanhopig of deprimerend? Nee, nergens. Al deze acht haardvuurnummers plus stemmige reprise dragen die typische Cohen-knipoog: "I was fighting with temptation / But I didn't want to win."

Het is een coherent geheel, ondanks de mix met een vleugje klezmer ('Traveling Light'), een toefje country, dat walsende afscheidsnummer ('Leaving the Table') of die ballade ('On the Level'). Zie het als lijntjes met zijn geschiedenis. Allemaal ingevuld door voorzichtige strijkers en ingetogen gospelkoortjes, met rustig toetsenwerk of kalm gitaarspel. Nergens poespas, nergens voor nodig.

Van zijn zangstem, met de jaren ongeveer twee octaven gezakt sinds 'Suzanne', is weinig meer over. Geen enkel bezwaar: die heerlijk plechtige, donkere grom werkt geweldig binnen deze context, vooral door hem zo los op de toch al spaarzame productie van zoon Adam Cohen te leggen. Net als die hoed heeft Cohen zich met zijn stemgeluid een nieuwe cool aangemeten. Het sleurt je direct zijn wereld in - je móet wel naar de man luisteren.

We horen iemand die een mooi leven heeft gehad, iemand die het onafwendbare lot al een poos heeft aanvaard en gelukkig is dat hij de tijd heeft gekregen om zijn zaakjes op orde te brengen. Hoewel: bij de presentatie van 'You Want It Darker' stelde hij zijn bezorgde fans gerust - hij is al met de opvolger ervan bezig.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden