Claudia Pechstein (45) schaatst door op rancune

Afgelopen weekend won Pechstein in Calgary de mass start. Beeld EPA

Claudia Pechstein een belangrijke medaillekandidaat  tijdens de Olympische Spelen. Ondanks tegenslagen, wil ze door tot haar vijftigste.

Als niemand tempo maakt, dan doe ik het wel. Dat moet Claudia Pechstein zondag in Calgary tijdens de finale van de mass start door het hoofd zijn geschoten. Terwijl Irene Schouten en de Canadese Ivanie Blondin al dachten aan de eindsprint, ging de Duitse veterane er vandoor en boekte haar tweede seizoenzege.

Op 45-jarige leeftijd is Pechstein een belangrijke kandidaat voor een medaille tijdens de Olympische Winterspelen. In Stavanger, ruim twee weken geleden, tekende ze voor de beste seizoentijd op de 5000 meter, haar Paradestrecke (6.56,60).

Geen toeschouwer begroette die verrassende overwinning zo geestdriftig als Matthias Grosse, haar levenspartner. Grosse maakte een luchtsprong en viel Pechsteins lijfarts Gerald Lutz in de armen. Gross en Lutz zijn de sleutelfiguren in de entourage van de rijdster, die in februari in Zuid-Korea voor de zevende keer aan de Spelen zal meedoen.

Schorsing

Sterker nog. Terwijl de kwalificatiestrijd voor de Olympische Winterspelen van 2018 is losgebarsten, lijkt Pechstein al verzekerd van een plek voor de Spelen van 2022. Want de Oost-Berlijnse heeft laten weten tot haar vijftigste door te schaatsen.

Die voor topsporters respectabele leeftijd zal ze bereiken op 22 februari 2022. Ze behoort tot de categorie van de Française Jeannie Longo (wielrennen) en haar landgenote Birgit Fischer (kanovaren), die van geen ophouden wisten. Longo werd dertien keer wereldkampioene en eindigde, 49 jaar oud, als vierde op de olympische tijdrit in Peking (2008). Fischer behaalde acht keer olympisch goud, de laatste keer in de K4, als 42-jarige in Athene (2004).

Geen schaatsloopbaan is zo lang als die van Pechstein en geen rijder (m/v) heeft op olympisch ijs zo veel gewonnen. Sinds haar debuut in 1992 haalde ze vijf keer goud, twee keer zilver en twee keer brons.

Waarschijnlijk beleeft ze nog wel plezier aan het schaatsen, maar ze doet het goeddeels uit rancune. Rancune tegen de autoriteiten van de Internationale Schaats Unie (ISU), die haar in 2009 voor twee jaar schorsten, waardoor ze in 2010 niet in de gelegenheid was haar medaille-oogst te vergroten.

Ze werd uitgesloten vanwege schommelende bloedwaarden. Volgens de ISU waren die het gevolg van doping, zelf houdt ze vol dat een aangeboren bloedanomalie aan die waarden ten grondslag lag.

Pechstein heeft haar schorsing bij alle mogelijke rechters aangevochten en is van plan haar strijd (doel: een claim van vier miljoen euro) voort te zetten. De procedures hebben haar tonnen gekost. Pechstein wil haar gelijk halen bij het Europese Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg.

Bij haar strijd heeft Pechstein de steun van Grosse, net als Pechstein opgegroeid in de vroegere DDR. Opgeleid in de militair-politieke hogeschool in Minsk, wilde hij generaal worden. Door de val van Muur (1989) ging dat niet door en keerde hij terug naar Berlijn, waar hij inmiddels als ondernemer een klein imperium heeft opgebouwd.

DDR-schaatsen

Hij treedt op als haar grote beschermer en doet dat zo dwingend dat leden van de Bundestag en journalisten zich menigmaal bedreigd voelden. Voor de rechtbank verschijnt Pechstein in het uniform van de Bundespolizei (federale politie), waar ze formeel een baan heeft. Pechstein is de laatste vertegenwoordigster van het DDR-schaatsen en heeft nooit afstand genomen van dat milieu. Jarenlang zocht ze medische steun bij Hans-Joachim Wendler, die in het toenmalige dopingsysteem een belangrijke rol speelde en daarvoor werd veroordeeld.

Binnen het Duitse schaatsen gaat Pechstein haar eigen gang. Haar trainer, de Amerikaan Peter Mueller, woont een aantal maanden van het jaar op kosten van Grosse in Berlijn. Haar (manlijke) trainingspartners worden betaald. Het management van Pechstein heeft vergeefs geprobeerd daarvoor in Nederland kandidaten te werven. Duitse vrouwen wilden niet meer met haar trainen.

Dat Pechstein een reële kans maakt op een startplaats over vijf jaar mag aan de zwakheid van de binnenlandse concurrentie worden geweten. De Duitse bond, met de Nederlander Jan van Veen als chef-coach, lijdt al jaren aan bloedarmoede. Geen enkel talent vormt een bedreiging voor de oude garde, die is uitgedund tot één rijdster.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden