Cipolloni profiteert in Wevelgem van diskwalificatie Abdoesjaparow

WEVELGEM - Vorig jaar won Djamolidine Abdoesjaparow als grote onbekende Gent-Wevelgem. In aansprekende wedstrijden erna bevestigde de duivenmelker uit Tasjkent niet alleen zijn reputatie als een van de beste sprinters ter wereld, hij introduceerde ook een stijl van afmaken die juist in ongerede leek te zijn geraakt.

Voor de stilisten en de recht-toe recht-aan sprinters was in de serieuze koersen ineens geen plaats meer. Als het op een massale aankomst leek uit te draaien, kregen de cowboys uit het peloton weer de overhand. Ogenschijnlijk zette 'Abdoe' de trend, maar een immer vrolijk lachende Toscaanse levensgenieter had met de verfijnde stijl van een op hol geslagen rodeorijder al menige wedstrijd in zijn voordeel beslist. Het kon niet anders, of Abdoesjaparow en Cipollini zouden elkaars wegen in de laatste honderd meter voortdurend kruisen. Beiden rijden immers in Italiaanse dienst, en beiden zijn niet geneigd elkaar ook maar een strobreed ruimte meer te gunnen dan de reglementen voorschrijven. Abdoesjaparow boezemt, mede door zijn optreden in de Tour de France, kennelijk meer ontzag in. De renner uit Oezbekistan wordt in Italie afschrikwekkend manga bambini genoemd, de kindereter. Cipollini moet het vooralsnog doen met de letterlijke vertaling van zijn familienaam, uitjes.

Tafereel

De 25-jarige renner uit Lucca (bij Florence) is druk doende zijn imago te 'verbeteren'. Vorig jaar won Abdoesjaparow het lijf aan lijf-gevecht in Gent-Wevelgem nog ten koste van de Italiaan. Gisteren zag het er even naar uit, dat het tafereel zich zou herhalen, maar zonder dat hij er om vroeg wees de jury Cipollini aan als winnaar van de Vlaamse waaierklassieker. Optisch leek het alsof hij Abdoesjaparow in de Vanackerestraat te Wevelgem in de hekken duwde, maar daarvoor had de Gosrenner zich afgezet aan de koersbroek van Cipollini. Schuldbewust slikte de laatste zonder morren het vermeende verlies. "Ik heb Abdoesjaparow gepakt zoals hij mij vorig jaar heeft beet genomen," was zijn eerste lezing. "Voor mij is het einde verhaal. Een type sprinter als ik moet na een nederlaag in principe niet zeuren. Een sprint is niet iets voor renners die het bij voorbaat al in hun broek doen. Ik zoek de kortste weg naar de finish, en als ik daarbij mijn ellebogen moet gebruiken, zal ik het niet laten. Meer trucs haal ik niet uit. Niemand kan beweren dat ik onverantwoord te werk ga" .

Cipollini's ploegleider Roger de Vlaeminck, die vroeger als renner ook handen en voeten tekort kwam in de sprint, haalde echter verhaal bij de jury, die na bestudering van de finishbeelden eenstemmig besloot Abdoesjaparow te diskwalificeren. Het tegenprotest van diens ploegleider Boifava, dat Cipollini van zijn lijn was afgeweken, werd even eensgezind niet ontvankelijk verklaard. "Hij deed de deur niet op slot" , lichtte commissaris Madelaine toe. De Belg handelde daarmee naar de geest, die overigens zo langzamerhand letter is geworden. Abdoesjaparow glipte in de laatste meters nog langs zijn rivaal en duwde geroutineerd terug om niet, zoals vorig jaar in de slotetappe van de Tour de France, met een hersenschudding, ontvellingen en gekneusde ribben in de hekken te eindigen. Niet-sprinters hebben die lef niet en laten zich gemakkelijk intimideren. Zie Claude Criquielion, die zich in 1988 klem liet rijden en er zelfs bij de burgerrechter niet in slaagde zijn gelijk te halen. Om dezelfde reden zag ook Priem (ploegleider van de nu als tweede geeindigde Capiot) een officieel protest niet gehonoreerd. Capiot zou zijn gehinderd, maar de jury gaf met zijn uitspraak te kennen dat sprinters tegenwoordig meer baat hebben bij een trainingskamp van vrijworstelaars dan puur snelheidswerk.

Indrukwekkend

Met het winnen van zijn eerste klassieker heeft Cipollini ongetwijfeld een plaats bij de elite veroverd. Kwalitatief hoorde hij daar al langer bij. 'Abdoe' mag, met zijn indrukwekkende dij- en kuitbenen als handelsmerk, naam hebben gemaakt, de erelijst van zijn tegenstrever ziet er indrukwekkender uit. Abdoesjaparow kwam vorig jaar tot negen overwinningen, Cipollini won in dezelfde periode veertien wedstrijden. In de Giro troefde hij de islamiet driemaal af in bloedstollende wild west-sprints. Daarnaast won hij koersen als Milaan-Vignola, de Ronde van de Etna en de Grote Scheldeprijs. Dit prille seizoen kreeg Cipollini al zesmaal de zegebloemen, tegen Abdoesjaparow twee keer. Hij won drie ritten in ParijsNice, een in de Ster van Besseges en een in de Driedaagse van De Panne. Zijn totaal in een profloopbaan van ruim drie jaar bedraagt 34; waaronder zes sprintzeges in de Giro. Om de laatste twijfels rond zijn persoon weg te nemen, is Cipollini voornemens dit jaar 'dood en verderf' te zaaien in de Tour de France.

Bij wijze van voorschot heeft het lang gelokte sprinttalent in de aanloop naar 's werelds grootste wielerwedstrijd al afgerekend met zijn uitbundige levensstijl. Het Olympisch jaar 1988 werd mede een sof, omdat hij een snelle sportwagen total loss reed. Cipollini overleefde de crash, maar stapte allesbehalve kreukvrij uit het verwrongen blik. In 1989 debuteerde hij redelijk succesvol als prof. De ritwinst in de Giro was een mooie aanleiding, vond hij, om in de bloei van het seizoen de bloemetjes buiten te zetten. In rustiger vaarwater terecht gekomen, kijkt hij vol belangstelling uit naar de (mogelijke) tweegevechten met Abdoesjaparow in La grande boucle. Dat doet de duivenmelker op zijn beurt ook. "In de Giro was er geen sprake van een open gevecht" , vond hij. "In mei en juni heb ik vaak last van hooikoorts. Dat brak me vorig jaar op" .

Bescheiden

De rol van Nederlands snelste sprinter Jean-Paul van Poppel lijkt van een bescheidener kaliber te worden. De inwoner van Poppel wil in de laatste honderd meter nog wel eens aan vrouw en kinderen denken en minder aan uitkeringen van zorgverzekeraars. Met vier overwinningen dit seizoen heeft hij niet echt slecht geboerd, maar zijn grote droom - een klassieker winnen - kwam ook gisteren niet uit. Van Poppel, die uiteindelijk vierde werd, noemde het zijn grootste zorg de Kemmelberg (na een jaar afwezigheid weer terug in het parcours) te moeten bedwingen. Bovendien trof hij door taxatiefoutjes in Vos en Talen geen ideale kwartiermakers.

"Maar het lag in de eerste plaats aan mezelf. Ik had geen macht om me in de sprint te mengen. Ik rijd niet slecht, maar de echte kracht ontbrak. Dat Abdoesjaparow en Cipollini met handen en voeten sprinten, maakt mij niet uit. Het is een kwestie van instelling. Als ik onderweg redeneer dat ik nog nooit een geweldige klassieker-renner ben geweest en me zorgen maak om de Kemmelberg, ben ik verkeerd bezig. Als je er met kop en schouders bovenuit steekt, zal het je een zorg zijn welke middelen je tegenstanders gebruiken om te winnen" .

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden