Review

Christopher kan niet tegen gele en bruine dingen

Volwassenen hebben altijd boeken gelezen die voor kinderen waren bestemd en omgekeerd. Het verschijnsel wordt cross-over genoemd en heeft een nieuwe impuls gekregen na de verschijning van de Harry Potter-boeken. Een voorbeeld van een cross-over is Mark Haddons 'Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht'.

De roman is, anders dan de titel doet vermoeden, geen detective of thriller, het is mij min of meer toevallig in handen gevallen en daar ben ik erg blij om. Want het is een mooi boek: tragisch, geestig, navrant, ontroerend en humoristisch. De vijftienjarige Christopher, die alleen met zijn vader woont, doet een gruwelijke ontdekking; de hond van de buurvrouw ligt doodgestoken op het gazon. En de buurvrouw is boos op hem, ze jaagt hem weg alsof hij de hond heeft vermoord. Hij besluit uit te zoeken wie de moordenaar is en moet daarbij heel veel hindernissen overwinnen. Want Christopher is autistisch, dat wil onder andere zeggen dat hij niet aangeraakt wil worden; dat hij niets moet hebben van dingen die geel of bruin zijn; dat hij alleen zijn bord leeg eet als groente en vlees elkaar niet raken en dat hij elke verandering in de dagelijkse sleur haat.

Maar de computer heeft voor hem geen geheimen en cijfers ook niet: hij wil en zal wiskunde-examen doen en daarvoor een tien halen. Al speurende ontdekt hij vreselijke dingen, die zijn leven, dat zo geordend moet zijn wil hij het kunnen verdragen, volledig overhoop gooien. Maar hij vecht en overwint. Christopher is een figuur die je niet gemakkelijk vergeet. En het wonderbaarlijke is, dat het boek je enig inzicht verschaft in de vreemde logica van het autisme.

Dennis Lehane is een Amerikaanse schrijver die de laatste jaren als een komeet omhoog is geschoten aan de thriller-hemel. En terecht. Maar zijn boeken zijn nu niet bepaald geschikt voor een gezellig dagje aan het strand, wat hij schrijft is inktzwart. Neem 'Shutter Island'. US-Marshal Teddy Daniels is naar Shutter Island gekomen, een eiland met een inrichting voor geestelijk gestoorde misdadigers. Samen met zijn partner Chuck

Aule moet hij een ontsnapte gevangene opsporen, een moordenares. Maar ze kunnen niet meer van het eiland af, ze worden overvallen door een orkaan en zonder die or-kaan was terugkeer naar de gewone wereld misschien ook onmogelijk geweest. Want niets op Shutter Island is wat het lijkt. Waarom is een verlaten vuurtoren omgeven door elektrisch geladen prikkeldraad en wachtposten? Waar kan de ontnapte gevangene gebleven zijn? Wie is ze eigenlijk? Heeft Teddy Daniels, wiens vrouw bij een brand is omgekomen die waarschijnlijk is aangestoken door een gevangene op het eiland, persoonlijke motieven om op Shutter Island te blijven? En, last but not least, wie is Teddy Daniels eigenlijk? Het einde treft je als een koude douche of als een stomp in je maag: je bent lange tijd alleen maar in staat om suf in een hoek te hangen. Heavy, erg heavy. Maar de schok is zo heftig omdat Lehane zo prachtig schrijft.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden