Christianne Stotijn 'Al die dieren wonen in mijn hoofd'

"Het begon toen ik tien jaar oud was: mijn konijn Gompie at een vos op. Sinds die tijd zijn dieren de vaste bewoners van mijn dromen. Ik kan het zo gek niet bedenken of ze wonen in mijn hoofd: slangen, wormen, spinnen, pauwen, honden, uilen, olifanten, paarden, grote roofvogels, vlinders, dolfijnen, gek genoeg alleen nooit katten.

Onlangs bevond ik mij 's nachts in een groot diep hol in de grond waar ik enorme eieren vond, die later bleken te behoren tot de witte pauwen. Deze reusachtige vogels met pronkende veren waren niet blij dat ik uit het hol tevoorschijn kwam. Aan mijn voeten veranderden de wezens in witte honden! Ze beten niet maar lieten merken dat ik op hun terrein was. In een latere droom zat ik in een auto met voor mij bekende mensen, die er zeker van waren, dat de witte hond, die voor ons op de weg lag, dood was. Ik riep luid dat hij nog leefde en zag in mijn achterruit dat hij vrolijk naar me kwispelde. Vervolgens droomde ik tijdens een nieuwe open nacht, dat ik zelf een grote bus bestuurde, rustig de mensen, die in mijn vorige droom nog zelf reden, passeerde en zag dat ze sneeuwballen naar elkaar gooiden... Ik reed hen voorbij en droomde dat ik onder water ademen kon. Een voor mij favoriete droom!

Ik werd voorheen nogal bezwaard wakker als ik over poep had gedroomd, maar sinds kort durf ik het met trots te vertellen, omdat iemand mij onlangs liet weten dat het waarachtig geluk brengt!

Mijn droomleven is zacht gezegd zeer intensief. Of het met het vele reizen te maken heeft, denk ik niet. Immers, in Deventer droom ik net zo fantasierijk: Toen ik een keer terugkwam van een reis droomde ik dat mijn hele huis vergeven was van de lieveheersbeestjes, en ik begon ze op te eten. Ze smaakten heerlijk! Dat was een merkwaardige welkomstdroom!

De vogels in dromen zijn nooit lieftallige musjes, maar giganten van beesten, die mijn dagen vervolgens groots en mystiek omarmen. Vooral voor uilen en met name de Lapland-uil heb ik een enorme fascinatie. Ik zie overal uilen, in verhalen, in boeken, in winkels: het zijn wijze, eenzame vogels.

Omdat ik veel en alleen reis, is schrijven voor mij een manier om te 'verbinden', mijn grote thema. Als ik ergens zing is het nooit zomaar routine. Zo probeer ik dat wat ik doe te verbinden met het dagelijks leven, soms door mensen die ik ontmoet in de steden waar ik ben uit te nodigen voor mijn concerten.

Alle symboliek in mijn drukbezette nachtleven ben ik nu aan het omzetten in een realistische droom: verhalen schrijven. In een verhaal, dat ik nog in mij draag, laat met name de uil zijn eeuwige roep horen."

Christianne Stotijn (1977) is een internationaal gelauwerde mezzo-sopraan. In augustus treedt ze op tijdens het Delfts kamermuziekfestival en tijdens het Prinsengrachtconcert in Amsterdam.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden