Christelijk verzet verliest van Donkey God

Een theatervoorstelling van De Bloeiende Maagden heeft tot verzet geleid vanuit enkele kerken en christelijke politieke partijen. Die vinden het optreden godslasterlijk. De Maagden zelf zien het als een poging religie persoonlijk te maken.

De motie van Harry Wubs, fractievoorzitter van de ChristenUnie in Stadskanaal, heeft het maandagavond niet gehaald. Het raadslid had het college gevraagd om de directeur van Theater Geert Teis te bewegen de voorstelling ’Donkey God en het Bonussacrament’ te annuleren. „Gevoelens van christenen worden daarin gekrenkt, dat mag niet gesubsidieerd worden”, vindt Wubs. Hij vond geen meerderheid voor zijn standpunt en ook het college van CDA, PvdA en VVD wilde zich niet bemoeien met de programmering. Het optreden van 13 januari volgend jaar gaat gewoon door.

„De voorstelling is helemaal niet godslasterlijk”, zegt Minou Bosua, een van de twee Maagden. „We maken de kerk niet alleen maar belachelijk. Een plaats waar reflectie en liefde centraal staat, waar je voelt dat je er niet alleen voor staat dit leven zo vrolijk mogelijk te maken: ik zou tekenen voor zo’n instituut. We vinden de kerkdienst in beginsel dan ook een supergoed idee, maar zoals die er nu veelal uitziet, bevredigt niet. Ik word er geen deelgenoot van. Daarom hadden we zoiets van: Jongens, waarom doen we het niet anders?”

Het interactieve theateroptreden van De Bloeiende Maagden werd eerder in deze krant gerecenseerd als ’een bijzonder avontuur, mits je bereid bent je over te geven’. Na afloop van een bezoek aan de voorstelling in Deventer, heeft Wubs het duo even kunnen spreken. „We zijn elkaar niet tegemoet gekomen. Dat God ook een vrouw met een snor kan zijn, zoals het duo in de voorstelling naar voren brengt, is niet de manier waarop de Bijbel over God spreekt.”

Al eerder klonk bezwaar van gezamenlijke fracties van ChristenUnie en SGP uit Hendrik-Ido-Ambacht, de Haarlemmermeer en het Westland. Ook kerken uit Westland en Barendrecht stoorden zich eraan dat God een ezel zou worden genoemd en dat religieuze gevoelens worden gekwetst. Minou Bosua: „We hadden twee ideeën. Om te beginnen het verhaal van Don Quichot van la Mancha, over een idealist die het kwaad in de wereld niet buiten maar in zichzelf zoekt. Hij is de god van de ezels, de dwazen die de wereld denken te kunnen veranderen. Donkey God uit de titel van onze voorstelling is een verbastering van Don Quichot. Een knipoog naar Reve, zo je wilt. Het tweede idee was, een nieuwe kerkdienst te maken. We wilden rituelen vernieuwen, met Don Quichot als priester. Die rol heeft Ingrid Wenders. Zij zorgt ervoor met de juiste speer op de bres te staan en ik zorg ervoor, net als de knecht in het verhaal, dat er een avondlang voldoende voedsel wordt voorgeschoteld.”

„Jezus Christus is de zoon van God, mijn verlosser”, zegt Wubs, „maar voor hen is dat te abstract.”

„Inderdaad, beaamt Bosua, het woord God valt niet één keer. Daar gaat het ons ook niet om. Uiteindelijk zou het erom moeten gaan dat je een beter mens wordt. Wij draaien het om en vinden het raadslid uit Stadskanaal juist godslasterlijk. Hij beweert dat er maar één beeld is van God. Ik dacht het niet. Iedereen uit die hoek zou in zijn handen moeten knijpen dat we een poging doen religie zo persoonlijk te maken.”

Natalie Holwerda, oud-regisseur van de voormalige theaterwerkplaats Ode, vond het een verrassend inhoudelijke voorstelling. „Ik was aanvankelijk bang dat het te blasfemisch zou zijn. Maar ik heb niet zoiets van o, shit wat wordt hier gezegd? Je ziet de moraliteit van verre aankomen, maar het slot, de droom over een mismaakte baby die op schoot wordt getrokken, vond ik een sterk beeld. Ook al staan we met de voeten in de stront, ga toch leven, lijkt de boodschap.”

Moralistisch vind Bosua zichzelf niet, maar het theaterduo zegt zich met hun optreden wel serieus af te vragen hoe je het kwaad onder ogen kunt zien, in plaats van het te verbergen. „Wij zeggen dat goed en fout niet bestaan, want wie zich schuldig voelt, komt niet in actie. Met eerlijk naar buiten brengen van je smerigheid kun je een stap verder komen.” We gebruiken Don Quichot om de kerkdienst een andere draai te geven, er geen plaats van te maken voor een straffende God die oordeelt over goed en kwaad. Dat er getoast wordt bij de viering van de tafel is toch een lekkerder vertaling van het vieren van het lichaam dan wat die meneer van de ChristenUnie beweert? Die legt de nadruk zo op specifieke woorden. Wat betekent het dat ’het Lam de zonden der wereld wegneemt?’ Ineens begreep ik dat het om al mijn slechtheid gaat. Het betekent dat je je doel hebt gemist. Zeg dat dan gewoon. En dat je het pijltje opnieuw mag oppakken om op de roos te richten. Laten we wel wezen, we zijn allemaal kinderen Gods.”

Het blijft voor Wubs onduidelijk waarom ze dit stuk willen opvoeren. „Ik kan er geen touw aan vastknopen, er wordt een karikatuur van een kerkdienst gemaakt. Het heeft een averechts effect. Ik vind het zelfs schadelijk, omdat mensen met deze verkeerde voorstelling van zaken aan de haal kunnen gaan. Dat draagt niet bij aan de inzet van het college om verdraagzaamheid en respectvolle omgang met onze medemens te bevorderen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden