Cho speelt Chopin subtiel

KLASSIEK

Chopin Seong-Jin Cho ****

Er zijn heel wat grote pianisten die Chopin aan zich voorbij laten gaan. Zijn nocturnes en mazurka's mogen dan eenvoudig klinken, het spelen ervan is alles behalve makkelijk. De stukken met fantastische, direct tot het hart sprekende melodieën combineren de eenvoud en het klassieke vormgevoel van Mozart en de passie van Liszt. Geen wonder dat er altijd met grote interesse wordt gekeken naar de winnaar van het Chopin Concours in Warschau. Echt grote Chopinspelers zijn zeldzaam.

De 21-jarige Zuid-Koreaan Seong-Jin Cho, de winnaar van dit jaar, heeft het in zich om een grote te worden. Dat is niet zo moeilijk te voorspellen, want hij was al eens derde bij het Tsjaikovsky Concours in Moskou en musiceerde al met dirigenten als Valery Gergjev, Mikhail Pletnev en Myung-whun Chung. Maar zondagmiddag in de Kleine Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw liet hij horen wat hij in zijn eentje waard is. Hij speelde alle werken van de cd die direct na het Chopin Concours uitkwam. Die stukken heeft hij vast al tienduizend keer doorgenomen, maar hij speelde ze opvallend fris en met veel plezier.

Cho voelt zich duidelijk thuis in het idioom van Chopin. Binnen de grenzen van die edele, bijna aristocratische taal vertelde hij met veel overtuigingskracht en hoorbare en zichtbare liefde voor de muziek een persoonlijk verhaal. De Nocturne opus 48, nr. 1 bouwde hij beheerst op. In de Tweede sonate werden de contrasten wat groter en nam hij meer risico's. In het derde deel - de bekende Treurmars - hoorden we heel beeldend de begrafenisstoet langzaam dichterbij komen.

In de Preludes na de pauze kon hij zijn veelzijdigheid laten horen. De miniaturen kregen alle een eigen karakter: soms lyrisch, soms gepassioneerd, maar altijd muzikaal zingend. Opvallend ook zijn aandacht voor baslijnen en tussenstemmen. Die kregen alle ruimte omdat hij voor verschillende stemmen verschillende klankkleuren gebruikte.

Tot en met de eerste toegift - de Polonaise in A opus 53 - speelde hij het repertoire dat op zijn eerste cd staat. Logisch dat dat tot in de puntjes - soms zelfs te - verzorgd was. Daarom was die tweede toegift - Schuberts derde Moment Musical opus 94 - zo'n aangename verrassing. Die bracht hij subtiel èn speels. Wat een muzikale potentie. Geen pianist die je van je stoel blaast, maar als je aandachtig luistert, komt er opvallend veel moois voorbij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden