Review

Chib is expert in het balsemen

Toen stierf Chib voor de eerste keer.'

Zo eindigt 'Mortuarium' van de Franse schrijfster Brigitte Aubert en dus weten we meteen dat we niet op een happy ending behoeven te rekenen. Er is weinig gelukkigs in het boek; het is wrang, morbide, luguber en heel treurig, al is het in ironische toonaard geschreven. Maar het is zeer de moeite waard. Chib is de zoon van een onbekende vader en hij heeft een onbestemde huidskleur: zijn moeder werd door drie Amerikaanse negersoldaten in een steegje in Cannes verkracht, vandaar. Hij is verzot op alles wat met het oude Egypte te maken heeft en een expert in het balsemen, dus verdient hij een goede boterham aan het opzetten van geliefde huisdieren. Op een dag krijgt hij een uitzonderlijk verzoek: of hij een klein meisje wil opzetten dat bij een ongeluk is omgekomen. Na enige aarzeling stemt hij toe, vooral ook omdat hij praktisch op het eerste gezicht verliefd wordt op Blanche, de door smart overmande moeder van het kind. Hij ontdekt al snel dat ongelukken in die familie geen uitzondering maar regel zijn: er is al eens eerder een kind verdronken, anderen ontsnappen nauwelijks aan hun lot. Is er een boze geest werkzaam, zoals oom pastoor denkt? Of schuilt er een moordenaar in de schoot van het huisgezin? Het komt tot een aarzelende affaire tussen Chib en Blanche, maar Blanche is niet alleen ziek van verdriet, ze is ook geheel hol van binnen. En zo hebben de gebeurtenissen hun fatale loop. De oplossing komt, ondanks alle verschrikkingen die al vooraf zijn gegaan, toch nog als een stomp in je maag. Het boek is zo goed geschreven dat je er nog dagen mee blijft rondlopen.

De straten, pleinen en palazzo's van Turijn zijn verborgen in de mist. Maar de haute monde van die stad laat zich daardoor niet tegenhouden in zijn besognes, ze hebben het druk. Cavaliere Eugenio is gestorven, men moet zich voorbereiden op de begrafenis. Verder is er een uitvoering van La Traviata, lekker ouderwets met veel pluche en lange rokken en er moet natuurlijk ook gedineerd worden. De architect Giovanni Weyss heeft zijn vrouw verloren en is nog steeds in verdriet verzonken, net als de homoseksuele Clemente, wiens vriend Francesco is gestorven. Ze hielden allemaal veel van Eugenio, maar erg treuren doen ze niet, want hij was oud. Behalve misschien zijn nichtje Bianca, dat hij heeft opgevoed als zijn dochter. Maar waarom komt ze niet op de begrafenis? Langzaam stijgt de ongerustheid en langzaam verandert 'Bliksem in de Mist' van de Italiaan Gianni Farinelli van een onderhoudende familieroman in een treurspel met thriller-elementen. Want de liefde blijkt niet alleen vreugde en verdriet te hebben veroorzaakt, maar ook woede en wrok die zich hebben ontladen in verraad en moord. Heel knap, verrassend en ingenieus gedaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden