Cheryl Maas heeft alles al eens gebroken, maar boarden moet en zal ze

Cheryl Maas in actie tijdens de Snowboard World Cup in 2016.  Beeld EPA
Cheryl Maas in actie tijdens de Snowboard World Cup in 2016.Beeld EPA

Cheryl Maas brak in de zomer haar nek, revalideerde en plaatste zich 'gewoon' voor de Winterspelen in Pyeongchang.

Ze lag al een keer buiten bewustzijn schuimbekkend op de piste na een heftige val. Had meerdere hersenschuddingen, brak zo'n beetje al haar botten en scheurde verschillende banden en pezen af. Maar snowboardster Cheryl Maas was pas dicht bij een fataal ongeluk toen ze afgelopen lente op een bruiloft op Cyprus was. Ver weg van de sneeuw, op een zwembad in de achtertuin van een villa, ging het - ironisch genoeg - bijna mis.

Het is 4 juni als de gasten na het eten besluiten met kleding en al in het water te springen. Maas - gehuld in een lange donkerblauwe avondjurk - springt ook. "Ik wist dat het niet zo diep was", vertelt Maas. "Daarom maakte ik een lange duik. Maar door mijn jurk werd ik naar beneden getrokken, waardoor mijn hoek veranderde. Toen knalde ik tegen de bodem."

Maas voelt meteen een tinteling door haar lijf gaan. Ze zwemt rustig naar de kant en vertelt tegen haar partner dat ze wat doms heeft gedaan. "Mocht ik morgen niet wakker worden, dan weet je waardoor het komt", zegt ze. "Ik zei dat maar een beetje als grapje. Ik had helemaal niet door dat mijn nek gebroken was. Ik dacht dat er gewoon een wervel was verschoven, of zo."

De volgende dag kan Maas haar hoofd amper omhoog houden zonder het te ondersteunen met haar handen. Ze probeert zichzelf te masseren, niet wetende dat elke verkeerde beweging tot een verlamming kan leiden.

Maas gaat op zoek naar een chiropractor die haar nek kan kraken. Later krijgt ze in het ziekenhuis te horen dat het maar goed is dat ze van haar af zijn gebleven. "Ik ben het zo gewend om mezelf te blesseren. Ik dacht dat het gewoon even rechtgezet moest worden."

In het ziekenhuis blijkt uit een röntgenfoto en een MRI-scan dat haar nek flink gebroken is. Haarscheurtjes in meerdere wervels, één wervel dwars doormidden. Als ze iets verder met haar hoofd was doorgerold over de bodem, had ze op slag dood kunnen zijn. "De dokter zei dat ik niet één, maar vijf engeltjes op mijn schouder had. Hij was verbaasd dat ik nog geen verlammingsverschijnselen had."

Tekst loopt verder na foto

Cheryl Maas. Beeld EPA
Cheryl Maas.Beeld EPA

Korset

Maas vertelt het verhaal in een hotel in Mönchengladbach, net over de Duitse grens bij Venlo. De vijf helpers op haar schouder zorgden ervoor dat ze herstelde. Maas revalideerde met haar lijf vastgeklemd in een korset, en plaatste zich daarna voor haar derde Winterspelen over twee maanden in Pyeongchang. Afgelopen weekend sprong ze gewoon weer van een 49 meter hoge schans af tijdens de Big Air-wedstrijd in de Duitse plaats. Ze werd er - dwarsgezeten door een griepje - achtste.

Maas denkt dat de vele whiplashes die ze heeft gehad door elke dag te vallen haar nekspieren extra sterk hebben gemaakt, waardoor haar hoofd na de nekbreuk op zijn plek bleef. De 33-jarige snowboardster vertelt het vrij laconiek. Wie van freestyle snowboarden leeft, kijkt niet op van een breuk meer of minder. Toch neemt de atlete die de prestigieuze X-games op haar naam schreef, minder risico dan vroeger.

Met haar vrouw, de Noorse voormalig snowboardster Stine Brun Kjeldaas, heeft Maas twee dochters van 3 en 6 jaar oud. Haar gezin maakt haar wijzer. "Toen ik kinderen kreeg, ging ik anders nadenken over bepaalde risico's. Ik wil er voor hun zijn en ze zien opgroeien. Je leeft niet meer alleen voor jezelf."

Vooral voor haar acteerwerk in snowboardfilms, een belangrijke bron van inkomsten, dacht ze meer na over de gevolgen van bepaalde stunts. Vroeger dacht ze nergens over na. "Als ik van een trapleuning af ga, bekijk ik nu of ik alleen mijn been kan breken of dat ik een ernstig letsel op kan lopen. Breek ik alleen mijn been, denk ik: oké, dat mag. Kan gebeuren. Dan zit ik even thuis op de bank."

Moederinstinct

Soms zit haar moederinstinct Maas in de weg. Staat ze boven aan een piste, krijgt ze twijfels in het hoofd. Dan is ze toch ineens bang om te vallen. Ze leert van elk ongeluk. Vorig jaar probeerde Maas in Mönchengladbach een nieuwe stunt uit omdat ze anders niet meer op het podium kon komen. Ze draaide te ver door en smakte met haar gezicht tegen de sneeuw. Ze brak haar neus en oogkas en kon een maand niet snowboarden omdat haar oog bij een volgende val kon verzakken. "Ik heb nog steeds last van die zenuwen hier", zegt Maas terwijl ze met haar vingers over haar jukbeen wrijft. "Ik ga dit jaar niet nog een keer zo'n risico nemen."

Veel pijn, veel breuken, maar snowboarden zal ze. Het liefst tot ze tachtig is. Van schansen springen, door de poedersneeuw over een berg naar beneden razen, over een auto glijden in een funpark; Maas doet niets liever. Het is voor haar het ultieme gevoel van vrijheid. "Ik ben zo begonnen, en ik zal zo eindigen. Ik hoop dat ik dit tot mijn tachtigste nog kan doen. Tegen die tijd hebben ze vast een techniek verzonnen waarmee ze me een nieuwe rug en nieuwe heupen kunnen geven."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden