Chef

De vraag neemt af, maar bij vriendinnen van school over de vloer ligt het percentage vegetariërs nog steeds hoog. Pannenkoeken dan maar, of zal ik iets met ei en kaas? Het wordt nooit van harte koken. Meestal is het van voorbijgaande aard; in de derde groep zielig zeehondje gezien en wraak genomen op de hele grote mensenwereld, een huilbui en ik eet nooit geen vlees meer. Beklijft zoiets, dan wordt er op den duur een heel geloof aan opgehangen en als je dan zo iemand niets vermoedend aan gene zijde van het driesterrentafeltje krijgt, dan geeft dat binnen twee tellen hetzelfde wraakzuchtige gevoel als op zondagmorgen een Jehova's getuige aan de voordeur.

Daar tussenin hangt een halfhartig soort van modieus parttime vegetarisme, dat je wacht wat er op het menu staat voor je besluit wat je vandaag bent.

Tevreden, dat het met die Franse kok die in één klap besloot voortaan alleen nog maar groenten te gaan koken, achteraf blijkt mee te vallen. Het is meer uit verveling dan uit principe dat hij de bloemkool, het spruitje en het bietje centraal heeft gezet op zijn menukaart. Hij had het even helemaal gehad met de tong, de lever en de zwezerik. Bovendien heeft hij de voor zijn arbeidsvreugde noodzakelijke lollige beestjes gehandhaafd. Hij goochelt nog steeds met het duifje, de langoest en sommige visjes. Wacht maar tot Alain Passard van l'Arpège in Parijs uitgekeken is op de groenten en alleen nog toetjes kleit.

Voorlopig doet hij met diverse soorten groente wat een gewone kok met z'n biefstukjes en zwezerik doet: hij pakt de doos met de truffels, hij neemt de fles balsamico, hij stort een mud champignons op de keukenvloer en hij krijgt een ontzettende aanvechting om iets te gaan glaceren. Een verslaggever van de Volkskrant ging er eten en concludeerde aan het slot dat alles heel anders was, behalve de prijs.

Bij ons achter zit zo'n strenge, onbespoten winkel. De baas ervan werd door de wijkkrant ondervraagd en bleek z'n klantjes op straat meteen te herkennen, want wat daar in de winkel kwam kreeg vanzelf een spitse neus, had hij waargenomen. Als ik een biefstuk aansnijd, denk ik graag even aan hem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden