Chef Manacorda overtuigt nog niet

Het Gelders Orkest
Inauguratieconcert van de nieuwe chef-dirigent Antonella Manacorda op 26/11 in Orpheus, Apeldoorn.

Het Gelders Orkest heeft een redelijke naam hoog te houden als het om muziek van Gustav Mahler gaat. Dankzij de vorige chef-dirigenten Lawrence Renes en Martin Sieghart kwamen de Gelderlanders vaak met mooie en interessante interpretaties op de proppen. De nieuwe chef-dirigent in Gelderland heet Antonella Manacorda, een Turijnse violist die zo'n tien jaar geleden zijn strijkstok verruilde voor een baton.

Antonello mocht dit weekend officieel beginnen als chef, en hij deed dat met twee uitvoeringen van Mahlers Zevende symfonie. Het tweede concert, zaterdagavond in Orpheus in Apeldoorn, gaf geen reden om naar superlatieven te grijpen. Het werd een weinig meeslepende ervaring in een goed-klinkende zaal. Een zaal die half leeg was, of half vol, het is maar net hoe je dat wilt zien.

Dat Het Gelders Orkest op een zaterdagavond in één van zijn belangrijke speelsteden de zaal niet uitverkocht krijgt met Mahler én een nieuwe chef-dirigent als lokkertjes, is in elk geval weinig verheugend. Al helemaal niet in deze onzekere tijden.

Italianen zijn bewezen maestri in de partituren van Mahler. Giuseppe Sinopoli was er zo een, en juist op zaterdagmorgen kwamen bij een grote cd-vergelijking van Mahlers Achtste op BBC Radio 3 de namen van Claudio Abbado en Riccardo Chailly als allerbesten bovendrijven.

Manacorda hoort daar nog niet bij. Voor een dirigent heeft hij zijn lichaamsmotoriek niet mee. Het ziet er stijf en houterig uit. De muziek vloeit niet organisch vanuit zijn schouders via armen, handen en baton richting musici. Het valt allemaal nog meer op omdat Manacorda zo veel - te veel - doet met lijf en leden. Die drukdoenerij vertaalt zich vooralsnog niet in een exceptionele klank of een doorwrochte opbouw.

Het eerste deel begon schutterig met fraseringen die kortaf en afgemeten waren. De climax in dat deel kwam er eerder ondanks Manacorda dan dankzij hem. Hier sprak vooral de Mahler-ervaring van de musici mee.

Het scherzo kwam wel lekker en onbeholpen als een logge stoomlocomotief op gang, maar elders was er geen spatje humor of ironie bij Manacorda te bespeuren. Heel precies reproduceerde hij alleen maar dat wat men de dagen ervoor gerepeteerd had. Bezieling, verdieping en bevlogenheid waren in Apeldoorn, in die half gevulde zaal, maar mondjesmaat in voorraad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden