Charismatisch talent bij Conny Janssen brengt dans van nu

’Ruis’ van Conny Janssen Danst. Tournee t/m 28/11. www.connyjanssendanst.nl

Een geboren danser is hij, Besim Hoti, derdejaars student aan de Codarts Rotterdamse Dansacademie. In die typisch gefragmenteerde boogaloo-stijl plooit deze charismatisch grote kleine man de elektrificerende bewegingsgolf door zijn torso, daarop maakt hij een zuivere arabesk met de mooiste port de bras.

En alles met hetzelfde, verbluffende eclectische gemak: urban, academisch, modern – hier staat de danser van de toekomst.

Naast dat bij het Nederlandse publiek reeds bekende danstalent – bij Scapino danste hij vorig seizoen reeds een Zwaan-dansprijs genomineerde solo – werkte choreografe Conny Janssen in ’Ruis’ met acht andere jonge dansstudenten van Codarts in het kader van ’Rotterdam Jeugdstad 2009’.

Het mes sneed duidelijk aan twee kanten. Het werken aan een professionele tourneevoorstelling leert de studenten een eigen danspersoonlijkheid te ontwikkelen, Janssens emotionele dansuitrusting heeft een bite gekregen door de gretigheid van de kids voor allerhande bewegingsvormen.

In een Alain Platel-achtige setting, een sportterreintje in een braakgelegen stuk stad, hangt men wat rond. Er net een feest geweest, zo te zien. Kratten frisdrank aan de kant, onder een berg kleren ontwaakt een meisje. Een halfvergane muurschildering laat het woord ’Cosmo’ zien, als verwijzing naar de smeltkroes van nationaliteiten en stijlen die elkaar hier ontmoeten: wit, zwart, Nederlands, Pools. Het ontwaakte meisje duikt steeds obsessiever in de stapel kledingstukken. Een sportieve urban outfit of een glimmende Paris Hilton-look? ’Make your choice’ klinken samples in de muziek. Op de veelsprong van het leven waar deze jonge mensen zich bevinden, is dat nog niet zo eenvoudig.

De plek van het individu binnen de (grootstedelijke) groep is een terugkerend thema in Janssens werk, wat naadloos bij deze jonge dansers aansluit. Veel aandacht gaat uit naar duetten waarin de eigenheid van de verschillende dansers op zijn mooist wordt uitgelicht, ontdaan van ’Ruis’, zoals Janssen zelf toelicht.

Daarbij bezit de choreografe het talent om alles tot kwaliteit te maken. De eenarmige danser Aristide Rontini krijgt een tweede arm van een danseres, onzichtbaar achter hem, om nonchalant een sigaretje op te steken. Janssen monteert het wijs als komisch terzijde en juist daarom trekt het aandacht.

Soms scheren de groepsdansen vervaarlijk langs van wat je in een jeugddansvoorstelling zou verwachten. De groeipijn wordt nooit echt rottig. Bij de onvoorspelbare en spannende duetten, steekt het ensemblewerk braafjes af. Dan richt Janssen zich te veel op de grote gemene deler binnen een onervaren groep en is de uitkomst navenant.

Maar dynamisch, ongebreideld en aanstekelijk is het geheel wel. Met als grootste verdienste een geslaagde mix van stijlen en kwaliteiten.

Het duet tussen Besim Hoti en Chico Suriel, die zich als bekwaam human beatbox ontpopt, is een juweel, van een lekker bonkig soort. Conny Janssens intuïtieve gevoelsdans past hun streetwise urban dance als een handschoen. Of is het omgekeerd? Dit is dans van nu.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden