Chailly zet Verdi's dodenmis in felle kleuren en klanken

Herhaling: vanavond en morgenmiddag. Radio-uitzending 31 maart.

Deze inzet stond in felle tegenstelling tot het joelende en gehamerde 'Dies irae' in het orkest dat de verschrikking van de Laatste Dag verklankte. Tot mijn verbazing zakte het anders zo potente Groot Omroepkoor in die uitbarsting weg. Zo 'groot' was dat Groot Omroepkoor ook niet met zeventien bassen; die waren in de dubbelforte passages van het orkest niet meer te volgen. Ook de tenoren oorden minder briljant dan ik van dit ensemble gewend ben. Stoorde de gewrongen opstelling van het koor achterop het podium met de hoge orgelspeeltafel als sta-in-de-weg er tussen?

Verdi's Requiem moet Chailly zeer aan het hart gaan, want vijf jaar geleden programmeerde hij het ook. Toen waren de Russische solisten niet van het verwachte niveau, zodat de jongste serie uitvoeringen een soort revanche inhoudt. Dit keer zijn er drie van Italiaanse afkomst en opleiding, terwijl sopraan Alessandra Marc Amerikaans is.

Met twee van de Italiaanse solisten werkte Chailly al samen onder meer in de opera van Bologna. Hij moet daar gecharmeerd zijn geraakt van de stijl van de tenor Vincenzo La Scola. Die liet horen, onder andere in de tenorsolo 'Ingemisco' mooie, zoete lijnen te kunnen zingen. Maar zodra hij zijn stem naar forte verhief, of zich moest weren in ensembles, perste hij zijn toon, en dikte iedere inzet aan met een cliche snik.

Deze aanstellerige wijze van zingen viel te meer op door de onverstoorbare bas, Michele Pertusi, die een solide geluid afgaf, maar zich nergens overgaf aan de expressie, zoals in 'Mors stupebit'. Mooi, maar een beetje saai. De beide vrouwen hadden meer te bieden. Het sopraangeluid van Marc was donkerder, ronder, dan de juist heldere mezzo van Scalchi (die hard moest werken om haar laagste noten gewicht te geven). De mezzo-partij bleef daardoor duidelijk in ensembles, maar klonk te objectief in het dreigende 'Liber scriptus proferetur'.

Chailly was duidelijk uit op felle kleuren in een heftige belichting. Dit Requiem bevatte niet zozeer meditatie op de dood als beleving van de dood. Had er meer homogeniteit in het solistenkwartet gezeten, dan was dat geloofwaardiger overgekomen. Als driemaal scheepsrecht is, horen we over vijf jaar dus het ideale Requiem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden