Cees van Drongelen

Al achttien jaar is hij de presentator en spil van het Avro-programma Tussen Kunst & Kitsch. Meer dan 250 afleveringen zijn inmiddels uitgezonden, allemaal gepresenteerd door Cees van Drongelen (65). Dat wordt gevierd met een tentoonstelling in de Rotterdamse Kunsthal, waarvoor alle specialisten (conservatoren en veilingmeesters) uit het programma hun favoriete vondsten uit de afgelopen jaren mochten aanbevelen. Cees van Drongelen -dit is zijn laatste seizoen bij Tussen Kunst & Kitsch, hij gaat met pensioen- was nauw bij de samenstelling van de tentoonstelling betrokken. Komende zaterdag is de opening.

Mooie afsluiting, zo'n tentoonstelling.

,,Zo zie ik het eigenlijk niet. Het is echt toeval dat de tentoonstelling nu komt. Natuurlijk is het erg leuk dat dat samenvalt met mijn afscheid. Trouwens: ik houd er wel mee op, maar voor het publiek blijf ik nog een tijdje op tv te zien. De opnames worden namelijk altijd al veel eerder gemaakt.

Maar de tentoonstelling is in ieder geval een mooie manier om de tweehonderdvijftigste aflevering te vieren.

,,Ja, al was dat niet eens ons idee, maar een wens van de Kunsthal. Zelf hadden we nooit zoiets bedacht, dan was het hele gebeuren in stilte voorbij gegaan. Maar in die achttien jaar is er heel veel kwaliteit naar boven gekomen en dat is zeker niet iets om je voor te generen.''

Waarom besteedt u er dan niet wat meer aandacht aan, bijvoorbeeld met een jubileumuitzending?

,,Daar leent het programma zich niet echt voor. Het is geen luchtig praatprogramma, waarin je eens kunt uitpakken met een orkest. Onze uitzendingen zijn haast niet te plannen, we zijn elke keer weer afhankelijk van wat mensen meebrengen. Dat maakt het wel weer elke keer een feest.''

Is dat echt zo? Blijft het na de honderdste keer nog interessant om weer een doos met oude spullen te zien?

,,Ja, het is voor iedereen toch elke keer weer een beetje sinterklaasavond. Voor de experts is het natuurlijk het allerleukst, zij mogen de cadeautjes uitpakken. Maar ik sta ook vaak met trommelende vingers aan de tafel te wachten. Je blijft altijd nieuwsgierig. Al moet ik wel zeggen dat de tiende keer dat je een ets van Rembrandt tegenkomt, wel minder spannend is dan de eerste keer.''

Is het niet heel moeilijk om na zoveel jaar te stoppen?

,,Op een bepaald moment moet je praktisch zijn. Het is, al klinkt dat nogal clichématig, beter om weg te gaan op het hoogtepunt. Bovendien: ik heb in al die tweehonderdvijftig uitzendingen nogal wat voorwerpen langs mijn oog voorbij zien trekken. Dan moet je oppassen dat je niet arrogant wordt. Het is mijn taak de boel aan de gang te houden. Ik moet ervoor zorgen dat het jargon van de experts begrijpelijk wordt gemaakt voor de kijker, dat alles wordt uitgelegd. Na zoveel afleveringen wordt dat moeilijk. Ik ben inmiddels zelf ook al bijna een expert en daardoor vergeet ik dat weleens. Dus het wordt tijd voor een nieuw, fris iemand.''

Is Nelleke van der Krogt, die de presentatie van u overneemt, een goede opvolgster?

,,Laat ik het zo zeggen: als ik er geen heil in had gezien, was ze het nooit geworden. Ja, dus.''

U heeft blijkbaar een flinke vinger in de pap van het programma. Blijft u die ook houden na uw pensioen?

,,Ongevraagd zal ik me niet meer met het programma bemoeien. Maar als ze me vragen om advies en goede raad, zal ik die wel verstrekken. Ik wil sowieso nog bezig blijven, ik ben nog veel te jeugdig om achter de geraniums te zitten. Ik heb, naast het programma, ook altijd andere dingen gedaan. Bijna niemand weet bijvoorbeeld dat ik ook radioprogramma's heb gemaakt. Ik wil overal aan ruiken, alles proberen. En als het kan, wil ik daar voorlopig nog niet mee ophouden.''

U hebt het programmma zelf opgezet, achttien jaar geleden. Hebt u ook het concept bedacht?

,,Samen met mijn collega's. De tijd was er toen echt rijp voor: het museumbezoek steeg, steeds meer mensen gingen naar kunstmarkten. De modale Nederlander ging zich interesseren voor kunst. Wat ik toen niet wist, was dat op de Engelse zenders al een paar jaar een soortgelijk programma werd uitgezonden. Mensen denken dat ik dat heb nageaapt, maar dat is niet zo. Wij konden toen nog niet eens buitenlandse zenders ontvangen! Er hingen gewoon 'pollen' in de lucht, waardoor iedereen dezelfde kant opging.''

Is het programma erg veranderd in de afgelopen achttien jaar?

,,Niet wezenlijk. Wel is het iets meer human-interest geworden. Ik loop meer rond en vraag bijvoorbeeld of ik in iemands tas mag kijken, in plaats van dat we alleen maar trots dingen neerzetten als in een soort veredelde Teleac-cursus. Maar het programma blijft even populair. Als we een nieuwe serie gaan opnemen, zitten alle dagen binnen zesendertig uur vol.''

U bent naar Tussen Kunst & Kitsch overgestapt nadat u jarenlang 'Jonge mensen op het concertpodium' had gepresenteerd. U hebt helemaal geen specifieke achtergrond of opleiding op het gebied van kunst.

,,Het leven is al één grote studie voor mij. Als dingen mijn belangstelling hebben, verdiep ik me erin. Bovendien was ik voor Tussen Kunst & Kitsch juist een goede representant van de kijker, want ik had óók nergens verstand van, wilde óók alles weten. Daarom houd ik er nu dus ook mee op, want nu moet ik steeds vaker naar de bekende weg vragen en enthousiasme veinzen werkt niet.''

Waar werd u dan écht enthousiast van?

,,Ik ben altijd diep onder de indruk van mirakels. Zo was er een man die een prachtig zeventiende-eeuws gegraveerd glas had gevonden in een hoop zand voor de zandbak van een peuterspeelzaal. Dat glas had alles overleefd! Die man verdiende het ook, hij knapte die zandbak vrijwillig op. Verhalen in die sfeer vind ik mooi. Net als mensen die als beloning voor jarenlange hulp aan een zieke buurvrouw een schilderijtje krijgen, wat dan heel oud en waardevol blijkt te zijn. Dat ontroert me, meer dan de waarde in geld.

Ook leuk vond ik de keer dat een studente met een stoel kwam, die een echte Rietveld bleek te zijn. Die stond jarenlang op een studentenkamer! Er is zoveel te vinden, Nederland heeft 2,6 miljoen voordeuren, en in elk huis is wel iets dat niet nieuw is.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden