CDA ziet te veel gladde bedrijfjes in jeugdzorg

CDA-Kamerlid René Peters. Beeld ANP

Wat een sjiek kantoor, dacht CDA-Kamerlid René Peters, toen hij in Den Bosch langs het pand wandelde van RID, een organisatie die hulp regelt voor kinderen met dyslexie. ‘Ze zitten op een A-locatie in de stad. Het gaat ze voor de wind, blijkbaar.’ 

Hij vond het vreemd, zo’n luxe onderkomen, terwijl er in de jeugdzorg schreeuwende geldtekorten zijn en wachtlijsten. Peters ging op onderzoek uit. 

“Alleen dit bedrijfje al heeft meer dan honderd locaties in het hele land. Ze hebben waarschijnlijk duizenden kinderen met dyslexie geholpen. Regelmatig worden dergelijke bedrijven door investeringsfondsen overgenomen. Er is een explosie geweest aan nieuwe aanbieders in de jeugdzorg. Daar zet ik vraagtekens bij.”

Deze week zei minister Hugo de Jonge (volksgezondheid) dat hij extra geld wil geven aan de jeugdzorg. Die zorg wordt betaald en geregeld door de gemeenten. Zij komen al jaren tekort, één op de vijf gemeenten zelfs 40 procent, zo bleek uit onderzoek in opdracht van de minister.

Vreemde patronen

Ook CDA-Kamerlid René Peters vindt dat de gemeenten er met spoed geld bij moeten krijgen. Maar hij vindt het ook tijd voor een andere discussie, over nut en noodzaak van sommige behandelingen. Vindt hij het een slechte zaak dat meer kinderen jeugdzorg krijgen dan vroeger? Misschien zijn die toen over het hoofd gezien. “Dat is inderdaad mogelijk. Ik ben zelf tot 2017 wethouder jeugdzorg geweest in Oss, in de eerste jaren dat de gemeenten begonnen met de jeugdzorg. Er kwamen wijkteams, dat is echt iets goeds. Maar ik zie ook vreemde patronen, van meer recente datum.” 

“Op werkbezoek in Utrecht en Breda, vertelden gemeenten mij: in de wijken met dure koopwoningen hebben nu heel veel kinderen een medische ggz-diagnose, bijvoorbeeld voor autisme. In de wijken met sociale huurwoningen is er eigenlijk alleen opvoedhulp. Vreemd, toch? In het hele land hebben in een paar jaar tijd twaalf procent meer kinderen jeugdzorg gekregen. Niemand weet waar die groei vandaan komt.”

Investeringsfonds

Om meer inzicht in de materie te krijgen, heeft Peters undercover gesolliciteerd bij een commerciële jeugdzorg-aanbieder. “Bij wijze van onderzoek heb ik dat gedaan, ja. Een bedrijfje dat kinderen hulp aanbiedt bij ontwikkelingsproblemen, zocht een salesmanager. Van de advertentietekst ging ik steigeren. Ik mocht als salesmanager gratis dyslexie-screeningen op scholen aanbieden, en ‘salesmeetings’ leiden. Ik zeg niet dat ze diagnoses verzinnen. Maar het is een goeie markt. Ook dat bedrijfje is overgenomen door een investeringsfonds. Ondertussen moet in de zware jeugdzorg gekort worden, omdat bij de gemeenten het geld voor jeugdzorg op is. Klaarblijkelijk gaat het geld niet naar de zwaarste zorg.”

Dat de gemeenten extra geld krijgen voor jeugdzorg vindt hij hard nodig. “De gemeenten komen honderden miljoenen tekort. Je wilt niet meemaken dat een gemeente failliet gaat. Ze moeten de jeugdzorg goed kunnen regelen. Maar we moeten ook een debat durven voeren over de grenzen van de zorg. Ik neem dyslexie heel serieus. Maar is elke diagnose momenteel medisch verantwoord? We moeten niet de kant op dat we 3-jarigen gaan screenen op peuterstress, op gemeentekosten.”

Lees ook:

Onderzoek bewijst: noodkreet gemeenten terecht

Twee op de drie gemeenten moeten geld bijleggen in de jeugdzorg, blijkt uit onderzoek. Minister Hugo de Jonge belooft beterschap.

Hulp bij eetstoornis begint te laat

De 13-jarige Anne wil leven, maar de anorexiawachtlijst brengt dat in gevaar.  Het meisje ligt voor de tweede keer ondervoed in het ziekenhuis omdat ze al maanden op de wachtlijst staat voor behandeling van haar eetstoornis.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden