Column

CDA'er Michel Rog zit bij de verkeerde partij

René Kneyber Beeld Maartje Geels

Het CDA van Maxime Verhagen besloot ooit te regeren in een gedoogconstructie met de PVV. Genadeloos werden ze er door de kiezer voor afgestraft, en ze vielen terug van 21 naar 13 zetels. Opnieuw regeren was geen optie, vond Buma, het signaal van de kiezer was duidelijk. Oppositie voeren deden ze afgelopen jaren uitstekend, met een Pieter Omtzigt, een Mona Keijzer, en voor onderwijs een Michel Rog.

Ja, wie is er eigenlijk geen fan van Michel Rog? Ik ben dat in ieder geval wel. Slim, politiek vasthoudend en vaardig; hij profileerde zich met name op de rekentoets, het leenstelsel, en het kleuteronderwijs, en was daarin vlijmscherp maar altijd inhoudelijk. Politiek zoals het moet.

Ik denk daarom soms, Michel Rog zit bij de verkeerde partij. Het is namelijk geen geheim dat Rog zich als oppositielid in de Kamer vooral verzette tegen het ooit in gang gezette beleid van het CDA zelf. De rekentoets bijvoorbeeld, in gang gezet door CDA-minister van Bijsterveldt. Kleutertoets: idem. Rog was er maar druk mee. 

Nog zoiets: Buma bepleitte afgelopen zaterdag in de Telegraaf dat alle leerlingen het Wilhelmus moeten zingen op school, staand. Rog heb ik er nooit over gehoord. Sterker nog, een eerdere motie van de PVV hierover werd door het CDA niet gesteund.

Kluts kwijt

Het stemgedrag van de CDA-kamerleden is overigens wel vaker in strijd met de ideeën van de partij. In het programma staat bijvoorbeeld dat leraren meer ontwikkeltijd moeten krijgen, maar het CDA stemde vorig jaar tegen een motie die dat moest regelen. Ze zijn tegen bureaucratie in het passend onderwijs, maar stemden tegen een motie die dat moest beperken. 

En nog zoiets raars: familiewaarden zijn van belang, maar als het kabinet via een motie verzocht wordt om vluchtelingenkinderen niet meer te laten verhuizen van asielzoekerscentrum naar asielzoekerscentrum dan stemt het CDA weer tegen. Ik raak er de kluts van kwijt.

If you stand for nothing, you will fall for anything. Het is een prachtige Amerikaanse uitdrukking die als eerste werd gebruikt in relatie tot soldaten van de krijgsmacht in een artikel uit 1945. De soldaten waren wel tegen iets - de Duitsers - maar nergens echt voor. Ja, dat alles weer zou worden zoals het vroeger was, maar dat is nog geen begin van een idee. 

Omdat het CDA niet echt ergens voor staat kon het vermoedelijk gebeuren dat het CDA in Rutte-I meeging met de prestatiebeloning, een heel ‘waarde’-loos beleidsinstrument. Ik denk weleens, mocht het CDA per ongeluk in een kabinet komen dan hebben we in ieder geval Michel Rog nog.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden