Cavendish spot met wetten van peloton

In de laatste trit van de Tirreno-Adriatico klopte Marc Cavendish met speels gemak de concurrentie. Hij nam geen gas terug in de aanloop naar Milaan-Sanremo.

Marc Cavendish tartte met een sprintzege op de slotdag van de Tirreno-Adriatico de wetten van het peloton. De sprinter van Team Columbia zag de overwinning als een tastbaar bewijs van zijn klasse. Ook in een veld met de beste spurters ter wereld hield hij zich staande. Dat de concurrentie wellicht gas terugnam voor de klassieker Milaan-Sanremo, zag de voormalige baanrenner als een verwaarloosbaar detail.

De Engelse kranten kregen op de persconferentie na afloop een veeg uit de pan. Toen een journalist uit Londen vroeg of hij motivatie putte uit zijn mislukte sprint in de derde etappe, verstarde zijn blik. „Nee, de Britse pers zanikt altijd door over negatieve zaken”, bitste hij. „Misschien nam ik wraak op jullie. Al mijn zeges van vorig jaar werden in perspectief geplaatst. Ik moest eerst maar eens racen tegen de besten van de wereld.”

Cavendish doelde op de smalende reacties uit zijn eigen land. De media nam nauwelijks acht van zijn succesvolle seizoen. Toen het erom ging, ontbrak de ware concurrentie volgens hen. Zijn zeges in de Giro d’Italia (3) en de Tour de France (4) verloren daarmee volgens de volgers aan glans. Topspurters Tom Boonen en Alessandro Petacchi verschenen in beide rondes niet aan de start.

In de Tirreno-Adriatico trof hij de Belg en de Italiaan wél in het deelnemersveld aan. Het eerste serieuze treffen met het duo eindigde in een mislukking. Twijfel deed hem in de derde etappe een foute keuze maken. „Ik wist niet of mijn ‘jump’ krachtig genoeg was om Petacchi te kloppen”, blikte hij terug. „Toen hij aanzette, sprong ik mee. Te vroeg, zo bleek. Ik kon winnaar Tyler Farrar niet meer inhalen.”

Gisteren nam hij revanche, al weigerde Cavendish dat woord in de mond te nemen. „Ik kreeg nog een keer de kans om me te meten met de beste van de wereld”, reageerde hij. „Ditmaal lukte het me wel.” De suggestie dat de toppers niet tot het uiterste gingen om zich te sparen voor Milaan-Sanremo, counterde hij fel. „Wat haalt dat uit”, vroeg hij zich af. „Je kan in elke race vallen. Dan kan je er maar beter voor gaan.”

Boonen hoorde de tirade, specifiek gericht op hem, niet meer. Na afloop van de zevendaagse rittenkoers stapte hij direct in de auto naar Zwitserland om het parcours van het WK te verkennen. „Die ligt op een steenworp afstand van Milaan”, legde de Belg uit. „Dan kan ik maar beter van de gelegenheid gebruik maken. Zo vaak kom ik daar niet in de buurt.”

Met laatste etappe van de Tirreno hield hij zich geen moment bezig. ’s Ochtends keuvelde hij voor de start in alle rust naast de bus van Quickstep. Hij telde zijn zegeningen. Het prachtige weer deed hem goed, zijn conditie was op peil en zijn gekwetste lichaam hersteld. „Na een val dacht ik mijn knie te hebben beschadigd. Dat viel uiteindelijk mee. Ik had slechts even last van een pees.”

Boonen merkte op zich in geen jaren zo sterk te hebben gevoeld in deze fase van het seizoen. „Of dat me succes gaat brengen, durf ik niet te voorspellen. In een mindere staat heb ik wel eens voor mooie resultaten gezorgd. En andersom. Misschien merk ik zaterdag wel dat ik aan mijn plafond zit. Maar allez, we zien het vanzelf.”

In de spurt in de straten van San Benedetto mengde Boonen, die Milaan-Sanremo nog nooit won, zich niet. Net als het merendeel van de favorieten voor de Primavera, nam hij geen enkel risico. Alleen Daniele Bennati van Liquigas deed een vruchteloze poging in het spoor van Cavendish te blijven.

De Brit, regerend wereldkampioen koppelkoers, kon zich die luxe niet veroorloven. Zijn verleden op de baan bezorgt hem een nadeel met andere coureurs die zich vanaf hun prilste jeugd bekwaamden in het rijden van lange afstanden. Door een gewijzigd trainingsschema pakte hij terrein terug op collega-sprinters, maar op een zege in Milaan-Sanremo (298 kilometer) durfde zelfs de man vol bravoure niet te speculeren.

„Het kan in theorie, maar tot de favorieten reken ik me niet”, zei Cavendish. „Misschien over een paar jaar. Het is nu nog te lang.” En zo bevestigde de Brit op de valreep onbedoeld het cliché. Echte kanshebbers voor de Italiaanse klassieker sparen zich in de slotrit van de Tirreno. Glimlachend: „Ik win wat ik kan winnen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden