Catherine op haar best als ze dolend door de provincie toert

Elle s'en va

Regie: Emmanuelle Bercot. Met Catherine Deneuve, Nemo Schiffman

***

Bettie is het zat. Ze wil een sigaret. Als ze tussen het redden van exquise omeletten en het opjutten van de chef-kok zich uit de keuken van haar restaurant terugtrekt om buiten een sigaretje te gaan roken, besluit ze om er nu maar eens helemaal vandoor te gaan. Haar minnaar heeft haar net laten zitten, ze woont opnieuw bij haar moeder die te veel vragen en eisen stelt. Bettie stapt in haar auto en gaat ervandoor: 'Elle s'en va'.

Zestiger Bettie herinnert aan vijftiger Gloria uit de recente Chileense film 'Gloria', nu ook nog in de bioscoop te zien. Alleen Paulina Garcia die Gloria speelt kreeg een lelijke uilenbril om ouder te lijken, en Catherine Deneuve zorgt er met cosmetische trucs en een goede kapper voor dat ze, hoewel ze vorige week zeventig werd, toch nog een vrouw in midlifecrisis kan spelen. De botox brengt een lichte scheiding in haar wangen en een iets vervormde mond, maar haar haar is blond als vanouds en in het juiste licht doemt La Deneuve weer op.

Belangrijker nog is dat waar de Chileense film 'Gloria' de duistere kant zocht van het leven van een oudere alleenstaande vrouw, 'Elle s'en va' toch een zeker joie de vivre verleent aan een vrij leven met de Franse slag. 'Elle s'en va' leert dat je over een permanent verongelijkte dochter maar beter je schouders kunt ophalen, zoals Bettie doet, en dat je als fulltime-mantelzorger een afhankelijke hoogbejaarde moeder best eens in haar bed mag laten gaarkoken.

Heel ver rijkt deze 'menopauzefilm' overigens niet, hij blijft aan de pretentieloze oppervlakte. Catherine Deneuve heeft altijd al iets buitenaards gehad en de beste scènes in 'Elle s'en va' zijn dan ook de scènes in het begin van de film waarin ze in verwarring met haar auto zomaar wat door de provincie toert. Bettie laat zich trakteren door vreemde vrouwen in een café en belandt bij een rare man in bed. Als haar dochter belt met de vraag of ze haar kleinzoon van het adres van haar dochter naar haar opa in de provincie wil brengen, stemt Bettie toe, en dan krijgt haar reis alsnog richting, en mogelijk een knappe man aan het slot. Wat natuurlijk een einde de legendarische Franse filmster waardig is, maar het is juist zo leuk om Catherine te zien dolen, op zoek naar een sigaret.

Jann Ruyters

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden