Casting

Sylvain Ephimenco (Jorgen Caris)

Een van de kernwaarden van de democratie is de pluriformiteit. En verscheidenheid laat zich het liefst in (vrije) opinies vertalen.

Na het lezen van de bijdrage van Arie Kuiper gisteren op de Podiumpagina vroeg ik me ernstig af of de oud-hoofdredacteur van De Tijd de betekenis van deze kernwaarde wel verstaat. In zijn stuk ’Premier Cohen: zijn vijanden gruwen al bij het idee’ doet Kuiper het voorkomen alsof Job Cohen (PvdA) het mikpunt is geworden van een ware campagne van geharde ’Cohen-haters’.

Ik ging er goed voor zitten, maar kwam snel tot een andere conclusie. Verder dan twee publicisten, op een oud citaat van Hirsi Ali na en een obligate sneer van Wilders, komt Kuiper niet. Erger nog, deze twee (Afshin Ellian en Leon de Winter) schrijven voor hetzelfde medium (Elsevier.nl), wat de basis van de ’Cohen-haat’ nogal smal doet lijken.

Wees blij, Arie, dat in de heersende hosannastemming rond de heiligverklaring van Sint Job, twee dwarsliggers bereid zijn ons aan die pluriformiteit te herinneren. En anders, boek eens een vliegreis naar Burma, China of Iran. Of vergelijk de huidige kritiek op de held met de massale tegengeluiden die de prille opmars van Fortuyn destijds bij publicisten veroorzaakte. Als ik Arie Kuiper was geweest, had ik die Podiumruimte liever voor een actuele politieke analyse gebruikt.

Precies een jaar geleden stond de PVV op 32 zetels (bij Peil.nl van Maurice de Hond). De speculaties over een mogelijk premierschap van Wilders waren niet van de lucht. Wie beter dan Job Cohen kon de opmars van ’Adolf Wilders’ stoppen en dus heel wat zeteltjes bijeen harken, heeft men bij de PvdA gedacht? Insluiten tegen uitsluiten. Boel bij elkaar tegen uit elkaar. Cohen tegen Wilders zou de inzet van de verkiezingen worden met als directe consequentie flinke polarisatie en de desintegratie van alle andere premierpretendenten. En zie hoe op 26 maart, net 15 dagen na zijn troonbestijging, Cohen zijn PvdA naar een ongekende 34 zetels sleepte. Maar voor een leuke boxwedstrijd moet je wel met z’n tweeën zijn.

Door krankzinnige voorstellen, strategische blunders bij de formatie in Den Haag en Almere en wanhopig politieke draaierij is de PVV bezig aan een vrije val in de peilingen (van 32 naar nu 21) . Terzijde: hiermee bewijst Wilders dat hij door zijn politieke autisme de slechtste politicus van het moment is, en in staat zijn kapitaal aan virtuele stemmen eigenhandig te vernietigen.

Proficiat. Maar wat moet Job alleen in de ring? Het publiek verlaat al de sporthal: voor het eerst sinds de kabinetscrisis zakt de PvdA in de peilingen, van 34 naar 33. Zonder een wilde en machtige Wilders die hem dagelijks beschimpt en attaqueert in de boxring, is Cohen maar een eenzame laatbloeier in korte broek. Een tandenborstel zonder tandplak. Een pleister zonder wond. De verkiezingen zullen niet over integratie, islam of Wilders gaan, maar over centjes en nog eens centjes. Daarvoor was Cohen toch niet ingehuurd? Ik vrees dat de gedroomde premier van Arie Kuiper voor het verkeerde theaterstuk is gecast.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden