Carrière Bloem veelbelovend bij zoektocht naar eigen stijl

AMSTERDAM - Met Bloem, Rex en Soviet Sex stonden er zaterdag drie buitenbeentjes van de Nederlandse pop op het podium.

Het drieluik werd in Paradiso geopend door zangeres Bloem, die vorig jaar op 17-jarige leeftijd de aandacht trok op het Crossing Border- en Lowlands-festival. Ze werd meteen gebombardeerd tot de Nederlandse Björk. Dat ze veel op de IJslandse lijkt, kan Bloem ook niet helpen. Wel dat haar manier van zingen zo nadrukkelijk op die van Björk geënt lijkt, dat ze ook in Paradiso bij haar akoestische set klonk als het jonge zusje van Björk dat niet genoeg geld heeft om een drumcomputer te kopen. Dat neemt niet weg dat het van lef getuigt om op zo'n jonge leeftijd met alleen je gitaar en je knuffelvarken voor een zaal vol mensen op te treden.

Bovendien bleek Bloem in de songs waarin ze niet als een Björk-kloon klonk een goede hand van songschrijven te hebben en wist ze met haar uitgelaten vocale experimenten de aandacht vast te houden. Als ze haar zoektocht naar een eigen stijl doorzet, kan Bloem nog een interessante carrière tegemoetzien.

Met Soviet Sex betrad een stukje popgeschiedenis het podium. De Amsterdamse band was begin jaren tachtig een van de betere new-wave-bands en ook na het uiteenvallen van de groep stonden Maarten Ploeg en Rogier van der Ploeg met hun nieuwe formaties Blue Murder en Astral Bodies garant voor kwaliteit.

Inmiddels is Soviet Sex in een nieuwe bezetting tot leven geroepen. Nieuw gezicht is actrice/zangeres Ellen ten Damme, die zaterdag zang, toetsen en viool voor haar rekening nam en tevens de aandacht trok door zich van steeds meer kledingstukken te ontdoen. Ondertussen bracht de band een wat warrig mengsel van gitaarpop, new wave en rock. Het leverde bij vlagen energieke popsongs op, maar minstens even vaak klonken de vijf bandleden alsof ze maar niet konden besluiten welke kant het op moest. Subtieler was de bijdrage van Rex, de band van zanger/gitarist Richard Janssen, voormalig voorman van de Fatal Flowers, misschien wel Nederlands beste gitaarband ooit. Met Rex presenteerde hij een uitgekiende crossover van gitaarpop en sixtiespop.

Extra kleur kreeg de Rex-sound door de ludieke samples en psychedelische gitaaruitbarstingen, die tevens zorgden voor een vol en gevarieerd groepsgeluid. Tegelijkertijd klonken de songs vaak te bedacht om je echt mee te slepen, zodat Rex net dat vonkje miste dat de Fatal Flowers zo onvergetelijk maakte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden