CARA

Uit de dichtbundels die vorig jaar verschenen werden ter gelegenheid van Gedichtendag de drie mooiste geselecteerd. De winnende gedichten kun je straks op de gekste plekken tegenkomen in de vorm van ansichtkaarten. Jonathan Huseman sprak met de drie winnende dichters over hun schepping.

'Cara betekent geliefde in het Italiaans. Ken je die serie Brideshead revisited? Een prachtige serie van de BBC, die ook in Nederland is uitgezonden. Daarin speelde een vrouw die Cara genoemd werd. Daar heb ik het bij opgestoken.

Ja, het is een erg beeldend gedicht. Maar dat kan toch? Een beekje dat je uit een met bomen begroeide heuvel ziet komen. Het is die verbinding. Het hele gedicht is samengesteld uit beeldende fantasie en associatieve verbeelding. Die eerste zin is enorm belangrijk, als in elk gedicht. 'Een lyrische aandrift bestormde mijn hoofd', dat zijn geen rustige, kalme beelden. Lyrisch, de stroming van de poëzie, en aandrift, daar zit drift in en bevlogen worden. Bestormen, dat is ook niet de rustigste wind die je je voor kan stellen. De wind, de echte van buiten, is kalmer. Wiegend en deinend, maar toch strijkt het die haren 'met krachtige hand' naar achteren. Is dit te volgen?''

,,Dan verplaatsen we ons. We zijn buiten in een landschap waar zich heuvels bevinden. Dus zie je wolken over die heuvel golven, zodanig alsof ze uit de heuvel komen. Dan kom je terug op het eerste couplet: hoofd, haren, golven, geprojecteerd op het zichtbare. Dat beeld van die haardos die achter een rennende vrouw aangolft, zoals je ziet op de reclame.”

,,Maar dan! Die vrouw rent. Hoezo? Waarheen? Ze is niet op de vlucht, want 'haar blik was vrolijk'. Ik moest stilstaan, ja, dat is vervelend als je nieuwsgierig bent. Ze betreurt haar boom zijn. Dat ontspringt weer aan die oorspronkelijke beeldspraak uit het eerste couplet.''

,,Gelukkig helpt ons de beeldspraak. Die rivier past in het letterlijke beeld van het landschap. Maar die rivier is ook nieuwsgierig. Hij komt mijn kant op. Niet recht streeks, maar kronkelend, als een vrouw kun je denken. En haastig, die opwinding zit er nog steeds in.”

,,Dan verlaten we dat beeld en zijn opeens jaren verder. 'Het zilver stond goud af, sloeg zich om mijn vinger.' Voila, we zijn verloofd! Speelse verbeelding als vers uitgewerkt. Het pleziert mij om op lichtzinnig beteugelde wijze de verbeelding zijn gang te laten gaan. Die briefkaarten? Ja, dat is werkelijk ongelooflijk, hahaha. Het mooiste vind ik wel dat die kaarten bij benzinepompen cadeau worden gedaan. Dat is het prachtige van massaliteit. 98 procent van het publiek van zo'n pomp houdt zich helemaal niet met poëzie bezig. Het lijkt mij het allermooiste om in de geur van benzine een gedicht te lezen. Een prachtige combinatie: benzine en poëzie. Nee, natuurlijk is het geen probleem dat mijn gedicht over natuur gaat! Een automobilist ziet heel veel natuur, dat moet je niet onderschatten. Ik zie ook het meest langs de snelweg.''

,,En in Nederland hebben wij zeker wel heuvels. In het zuiden, op de Veluwe. Maar het beeld in het gedicht, moet ik bekennen, komt uit Frankrijk. Daar verblijf ik veel, en ik niet alleen. Miljoenen Nederlanders! Frankrijk is een provincie van Nederland. Het is onze tuin.”

,,Een vorm van modern kolonialisme. Jammer van de Fransen? Wie zei dat? Nee, die Fransen mogen er best bij, dat maakt het wat authentieker, haha! En de grapjes erin houden, hoor!''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden