Canshaker Pi is te cool voor Nederland

gitaarband | Morgen begint Le Guess Who, hét festival voor alternatieve muziek. De jonge honden van Canshaker Pi presenteren er hun debuutplaat; ze werkten daarvoor samen met een van dé grote helden uit het indiecircuit: Malkmus.

Gitarist Boris de Klerk doet een plat accent na. "Ja, elke dag in de klas staarden we uit het raam. Naar de overkant. Naar Paradiso. Zo dichtbij, maar zo ver weg. Elke dag dróóómen. En nu zijn we hier!" De bandleden van Canshaker Pi lachen. Dat doen ze vaker, tijdens het gesprek in hun gezellig rommelige repetitieruimte op een Amsterdams industrieterrein. Die avond zullen ze hier hun titelloze debuutplaat presenteren aan een groepje vrienden, bekenden en pers. Dat is trouwens niet zomaar een debuutplaat, maar geproduceerd door hun grote held. Daarover later meer.

Barlaeus Gymnasium

Eerst vertellen ze onder het genot van een goede Indonesische afhaalmaaltijd waar deze misschien wel beste nieuwe gitaarband van Nederland vandaan komt. Inmiddels speelden ze al een keer of vijf in Paradiso, maar ze leerden elkaar inderdaad kennen aan de overkant, op het Amsterdamse Barlaeus Gymnasium. Zanger Willem Smit begon met Ruben van Weegberg het garagebandje Palio Superspeed Donkey, inmiddels ter ziele, dat nog een plaat uitbracht bij TopNotch.

Tim Knol was ervan gecharmeerd, hij stond in het publiek bij het derde optreden van Canshaker Pi in de Volta, en bracht hun debuutsingle uit op zijn vinyllabel. Van Knol was het weer een kleine stap naar Excelsior Recordings, die maar wat graag de jonge gitaarband wilde inlijven. Het serieuzere Excelsior ('ze hebben daar allemaal vouwfietsjes') is wel even iets anders dan het vlotte, hippe TopNotch, maar, grapt De Klerk: "Wij zijn toch een beetje de Lil' Kleine van Excelsior".

De vier zijn minstens zo goed op elkaar ingespeeld wanneer de versterkers uitstaan als wanneer het volume vol open gaat. Zanger Willem Smit (20) is het goedmoedige brein van de band, hij schrijft de liedjes; Boris de Klerk (18) de charismatische clown; de bassende wildebras Ruben van Weegberg (19) is de prater; drummer Nick Bolland (20) de bedachtzame die de kar op de weg houdt. Inderdaad: alle ingrediënten voor wat een succesvolle rockband zou kúnnen worden, zitten op de juiste plek.

Lachen, om die keer dat ze in het Noord-Hollandse Hoogwoud moesten spelen, waar om een of andere vreemde reden allemaal fans van Palio Superspeed Donkey bleken te wonen. Die pissig waren dat Canshaker Pi niet even die oude nummers wilde spelen. Lachen ook, om Rubens nieuwe, loodzware basversterker, die overal mee naartoe moet gesleept. Die ouwe was veel handzamer, maar ja, die is dus kwijtgeraakt tijdens het Bevrijdingsfestival, 'ergens tussen Assen en Landgraaf'.

De heren maken trefzekere liedjes die in een grofharige jas van rammelend schreeuwende gitaren zit verpakt. Zoals wel meer indiebandjes is ook Canshaker Pi vaak vergeleken met Pavement. Nu staat Pavement qua bekendheid misschien een treetje lager dan Nirvana, Pixies of Pearl Jam, maar ze hebben minstens zoveel invloed op het hedendaagse indiegeluid. Bovendien is er nog een bijzondere reden dat de naam van Pavement zo vaak valt.

Stephen Malkmus

Want Pavement-voorman Stephen Malkmus is maar mooi helemaal naar Weesp gekomen om de plaat van Canshaker Pi te produceren. Gevraagd naar wat ze van Malkmus vinden, valt de meligheid even weg. Smit, bloedserieus: "We zijn heel erg fan. Echt heel erg." Oké, toegegeven, drummer Bolland kende Pavement eigenlijk niet zo goed, maar voor de overige drie is Stephen Malkmus wat Rembrandt is voor de rechtgeaarde kunstliefhebber. Een onbetwiste geweldenaar.

Nu wil het toeval dat Canshaker-geluidstechnicus Remko Schouten in de jaren negentig op pad was met Pavement, en altijd goed bevriend is gebleven met Malkmus. Hij speelde eens wat demootjes door van 'this new great Dutch band'. Malkmus was enthousiast, hij wilde best twee weken met de jongens in een studio in Weesp bivakkeren. Hoefden ze alleen het vliegticket vanuit Portland, Oregon te betalen.

Smit: "Een gelukstreffer. Malkmus produceert haast nooit voor andere bands, behalve zijn eigen muziek. We hadden vooraf nauwelijks contact met hem, alles ging via Remko." Een skypeafspraak lukte om de een of andere reden niet, die bewuste dag in maart zaten de vier met samengeknepen billen in de opnamestudio. "We hadden de avond ervoor alles klaargezet, en het klonk eigenlijk heel slecht. We waren onwijs zenuwachtig. Hadden we wel de goede studio? De juiste spullen? Wat zou hij ervan vinden? Toen hoorden we een deur dichtslaan. Nou, daar was-ie. Bleek hij ontzettend relaxt te zijn", zegt Bolland.

Het was even wennen, starstruck in de studio met je idool, maar door een sneeuwballengevecht, Unox-worstjes in het tosti-ijzer en 'South Park'-liedjes brak het ijs. De 50-jarige grungeveteraan bleek dezelfde humor te hebben als de Amsterdamse gymnasiasten.

"En hij had veel goede ideeën", zegt Bolland. "Een van de liedjes was aanvankelijk bedoeld als een hard, snel nummer. Hij stelde voor het eens langzaam te proberen. Met een akoestische gitaar en een Rhodes-orgel erbij. Toegegeven, toen werd het precíes Pavement, maar het nummer werd er óók een stuk sterker van. Hij zei nog: But don't let me influence you too much, Willem! Nou, Malkmus moest eens weten.

Smit: "Het was niet zo dat hij binnenkwam en meteen zei wat er anders moest in onze liedjes. Hij liet ons heel erg onze plaat maken."

Ze willen graag nog vertellen over hoe ze na de laatste opnamedag met z'n allen gingen eten. Toen Malkmus even naar het toilet ging, liet een vrij aangeschoten Ruben in het restaurant keihard Pavement opzetten. Zijn bandleden keken vol afgrijzen toe: gênant! Maar toen Malkmus terugkwam begon die vrolijk op zijn eigen muziek te dansen. Goeie gast.

Komende zaterdag presenteert de band het resultaat van hun samenwerking op Le Guess Who, in Utrecht. Eigenlijk het enige festival in Nederland voor bands zoals zij, zegt Van Weegberg. "Er wordt vaak tegen ons gezegd dat 'onze muziek' geen plek heeft in Nederland."

Dus lonkt het buitenland, in januari spelen ze twee shows in Engeland. Dat worden er hopelijk meer. De Klerk: "Want er is gewoon heel weinig cools in Nederland. Het lijkt ons vet om met vette bands te spelen, maar er zijn maar weinig vette bands hier. Het lijkt ons vet om in coole radioprogramma's te spelen, maar er zijn niet zoveel coole radioprogramma's in Nederland."

Niet dat ze zelf per se grenzen hoeven te verleggen. Ze zitten bovenal in een band om te entertainen, het publiek én zichzelf. Smit: "Om mensen te raken - dat klinkt beter dan entertainen. We willen iets moois maken. En, wat ik laatst tegen jullie zei..." - hij kijkt de bank rond naar zijn vrienden - "ik zit ook gewoon in een band om vaak te kunnen chillen. Beetje bier drinken, beetje ruziën om peuken." Ook Van Weegberg vat goed samen waarom ze ooit in een band wilden. "Ik was acht, of negen, ik luisterde Pearl Jam en Nirvana. Ik dacht, dat is cool. Dat wil ik ook. Dus ging ik dat doen." Zo simpel kan het zijn.

Le Guess Who?

Morgen begint het Le Guess Who-festival in Utrecht, waar tot zondag in TivoliVredenburg en andere Utrechtse poppodia meer dan honderd internationale vooruitstrevende bands, acts en artiesten geprogrammeerd staan.

Speciale gast is dit jaar de folkrockband Wilco, die morgenavond niet alleen zelf zal spelen, maar waarvan de bandleden ook een deel van het programma hebben samengesteld. Ook de Britse postrockband Savages, en het uit Canada afkomstige Julia Holter en Suuns zijn curatoren.

Er is veel rock, veel indie, maar ook moderne jazz, electronic en wereldmuziek, zoals de 79-jarige Braziliaanse samba-diva Elza Soares. Veteranen als Dinosaur Jr. staan geprogrammeerd tegenover nieuwe revelaties als Ryley Walker en Cate Le Bon. Het maakt Le Guess Who eigenlijk net zo lastig in een hokje te plaatsen als veel van zijn artiesten. Daarom des te spannender. Canshaker Pi speelt zaterdagavond, in de Ekko.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden