Cancellara verwezenlijkt droom

De zege van Fabian Cancellara in Vlaanderens Mooiste is de vervolmaking van een droom. „Mijn trilogie is nu voltooid”, sprak de Zwitserse kampioen met een brok in zijn keel na de 94e Ronde van Vlaanderen. Na Parijs-Roubaix in 2006 en Milaan-Sanremo in 2008, veroverde de 29-jarige coureur zondag zijn derde grote wielermonument.

De wijze waarop Cancellara zijn klassiekers verzamelt is al net zo indrukwekkend. In alle drie kwam de Zwitserse tijdritspecialist alleen aan. Van de andere gladiatoren in geen velden of wegen enig spoor. In 2006 reed hij in Roubaix tijdens volle finale op de kasseien met ogenschijnlijk gemak weg bij zijn metgezellen, waaronder Tom Boonen. In de straten van Sanremo liet hij twee jaar later een omvangrijke kopgroep vertwijfeld achter en op de Kapelmuur in Geraardsbergen declasseerde hij dit Paasweekeinde – wederom – de Belg Boonen.

Glorie vindt Spartacus, zoals hij bewonderend wordt genoemd, door de tegenstand in de laatste kilometers op minuten te rijden en zich te laven aan het gejuich tijdens zijn zegetocht. „Ik dacht aan het maken van geschiedenis”, zei hij na afloop. „Het was mijn droomwens om in Vlaanderen alleen over de streep te arriveren.”

Cancellara is het gewoon alleen te finishen. De drievoudig wereldkampioen tijdrijden en Olympisch kampioen op dat onderdeel in Peking, geldt als dé ongeëvenaarde specialist op dat onderdeel. Jammer eigenlijk dat de bijnaam Monsieur Chrono reeds is vergeven aan de Fransman Jacques Anquetil, want het doet de Zwitser meer recht dan de verwijzing naar de Romeinse vechterbaas. Cancellara blijft in alles vooral een heer.

Neem bijvoorbeeld zijn respect voor zijn grote tegenstrever dit seizoen, Boonen. Terugkijkend naar de beelden op de Kapelmuur, waar hij met een bijna speels gemak de Belgische kampioen uit het wiel reed: „Ik wist dat ik sterk was. Toch schrok ik een beetje toen ik zag dat hij niet meer mee was.” Toen Cancellara merkte dat de kloof met zijn Vlaamse tegenstrever snel groter werd, restte hem nog één doel, een finale tijdrit naar Meerbeke. „Ik wist dat ik ijzersterk was. Vorige week eigenlijk al.” De E3 Prijs Harelbeke vorige zaterdag blijkt achteraf een blauwdruk van de Ronde van Vlaanderen. Cancellara liet Boonen achter met nog een paar kilometer te gaan tot Harelbeke. Ook toen mondde de bijna gemakzuchtige inspanning van de Saxo-kopman uit in een verbluffend staaltje hardrijden. „En eerlijk is eerlijk”, gaf Cancellara zijn achilleshiel toe, „in een sprint à deux had Boonen mij beide keren verslagen.”

Boonen reageerde teleurgesteld na zijn tweede plaats. De hoop van heel Vlaanderen wilde koste was kost afrekenen met zijn abonnement op tweede plekken dit seizoen, in Sanremo en de E3 Prijs. Zijn missie mislukte. „Ik ben ontgoocheld.” Boonen had nimmer het gevoel de mindere te zijn van Cancellara. Op de kurkdroge Muur verloor zijn wiel de grip met de stenen, daarna overviel hem een kramp in zijn been. „Toen ik boven was, kon ik mijn ogen niet geloven. Cancellara was al weg. Ik heb me daarna herpakt en geen problemen meer gehad, maar hij was al gevlogen.” De Quick-Steprenner finishte met meer dan een minuut achterstand. Zijn landgenoot Philippe Gilbert werd derde.

Johnny Hoogerland bleek andermaal de beste Nederlander in de Ronde van Vlaanderen, met een elfde plek. Hoogerland verbeterde daarmee zijn prestatie van 2009 (twaalfde). „Ik ben kapot en opgelucht” sprak de luxeknecht. Op de Berendries loodste hij kopman Björn Leukemans naar voren. De Zeeuw droeg daarmee bij tot een klein feestje voor zijn ploeg Vacansoleil. Leukemans viel net naast het podium maar kon leven met die plaats gezien de namen van de eerste drie krachtpatsers. Hoogerland tankt uit zijn goeie rijden het nodige vertrouwen. „Ik kom er weer aan. Er werd van alles over me gezegd, maar ik weet dat ik ervoor leef. Ik doe alles voor mijn sport.” In Parijs-Nice drie weken geleden, reed hij tijdens de ravitaillering over een bidon heen. De naweeën van zijn val zijn pas sinds kort verdwenen.

De overige Nederlandse kanshebbers, Boom en Langeveld, stelden teleur. Bij Boom doofde het vuurtje vijftig kilometer voor Meerbeke. „Hij moet dit leren”, aldus ploegleider Erik Dekker die zijn pupil binnen afzienbare tijd wel 260 kilometer mee op kop ziet sleuren. Voor specialist Langeveld (22e) golden minder verzachtende woorden. Dekker: „Ik had mij van Vlaanderen iets anders voorgesteld.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden