Canard

Niets mooier dan een sappige canard om rollend van het lachen en het leedvermaak richting orde van de dag te gaan schuddebuiken. Zie je wel, die opgewonden standjes uit Frankrijk hebben binnen 24 uur heel Europa met een monsterlijk spook opgezadeld, dat bij het vijfentwintigste uur aangekomen maar een luchtbelletje blijkt te zijn. Er hoeft maar een mythomaan in en trein te gaan zitten en heel politiek Frankrijk tuimelt over zichzelf heen. Antiracistische en joodse organisaties klimmen op de barricades, journalisten schrijven gewichtige en alarmerende commentaren, de president spreekt zijn afschuw uit en joodse en moslimorganisaties beslissen gezamenlijk te gaan demonstreren.

En aan het einde van de rit steekt Marie L. haar dikke duim terug in haar zak waaruit ze het hele verhaal over haar mishandeling met antisemitisch karakter had gezogen. Zeker, er valt heel wat af te dingen op de pijlsnelle en onzorgvuldige manier waarop Franse autoriteiten op deze zaak hebben gereageerd. Onbegrijpelijk is vooral het feit dat de antecedenten (vijf keer eerder een spookaangifte!) van Marie L. niet werden nagetrokken alvorens groot alarm te slaan in de media. Maar dit staaltje van paniekvoetbal was nooit mogelijk geweest als het land niet al een tijd met een reeks ernstige incidenten werd geconfronteerd. Het zegt inderdaad veel over het klimaat in Frankrijk als een sterk verhaal als dat van Marie L. meer dan plausibel wordt gevonden. Een klimaat waarin joodse en moslimse kerkhoven met regelmaat worden geschonden. Waarin het aantal mishandelingen of schendingen met antisemitisch of racistisch karakter sinds januari dit jaar de 200 nadert, terwijl de teller op 76 stond voor het gehele jaar 2003. Geconfronteerd met de canard van Marie L. zei de socialistische voorman StraussKahn: ,,Dit verandert niets aan het feit dat er daarvoor twintig van soortgelijke aanslagen hebben plaatsgevonden.” Het moslimmeisje Sohane, dat eerder verkracht werd en levend verbrand door een groep jongeren, was inderdaad geen canard. Evenals de afranseling van een rabbijn in Créteil in mei dit jaar. Frankrijk telt niet alleen de grootste joodse en moslimgemeenschappen van Europa, maar ook het omvangrijkste kiezersvolk dat op een extreem-rechtse partij stemt. Onder de multi-etnische samenleving ligt een kort lontje dat jammer genoeg geen canard wil zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden