Canadees Boyd spaarzaam lichtpuntje honkbalploeg

In het All Star Team van het World Port Tournament staat slechts één speler uit het Nederlands team: pitcher Leon Boyd, Canadees.

Fred Troost

Door twee solide optredens tegen Taiwan, dat op het WPT in Rotterdam wél de finale haalde, trad de relatief onbekende Boyd uit de anonimiteit. De bijna 24-jarige Canadees met Nederlands paspoort speelt al acht maanden in Nederland (bij Neptunus) en al langer in Europa. Ook debuteerde hij vorig jaar november al in het Nederlands team. Maar dat was in China en dat viel minder op.

Bondscoach Robert Eenhoorn zag hem in België spelen en was onmiddellijk overtuigd van het werperstalent. Sinds dat moment en het WPT is Boyd in zijn rol gegroeid.

Zijn Nederlands paspoort dankt de in Vancouver geboren Canadees aan zijn moeder Wilma van Zandvliet. Zij volgde in 1974 de Canadese ijshockeyer Sean Boyd, die drie jaar in Nederland had gespeeld, naar het land van Maple Leaf.

Ondanks haar Nederlandse wortels had zoon Leon nauwelijks weet van het geboorteland van zijn moeder en was zijn leven op een heel andere toekomst afgestemd. Profhonkballer in de Major League wilde hij worden – wie niet in het baseballgekke Noord-Amerika? Zoals zovelen trachtte hij zijn droom te bereiken via universiteitsploegen. Dat lukte niet. Toen hij afstudeerde, maar zijn honkbalcarrière wilde voortzetten, raadde zijn vader, puttend uit eigen ervaring, hem een gang naar Europa aan.

Via internetinfo en telefoon trachtten de Boyds het Europese terra incognita te ontginnen. De Nederlandse honkbalbond liet het als wegwijzende hulpinstantie afweten en zo kwam Boyd bij het Antwerpse Hoboken Pioniers terecht, waar Eenhoorn hem scoutte.

Zijn overstap naar de Nederlandse competitie was een logische, in meer dan één opzicht. Jan van der Sande, die voor Neptunus nieuwe spelers begeleidt, haalde hem op van Schiphol, bracht hem naar zijn appartement in Rotterdam en kreeg de vraag voorgelegd of hij ’The Cup’ kende. The Cup? Na even doorvragen bleek dat Boyd ’De Kuip’ bedoelde. ,,Die heeft mijn overgrootvader nog gebouwd.’’ Toen ging er bij Van der Sande een lichtje branden.

Boyds overgrootvader Leen, voorzitter van (toen nog) Feijenoord tussen 1925 en 1939, was de drijvende kracht achter de bouw van De Kuip die in de dertiger jaren neergezet werd. Zijn zoon Leo, Boyds grootvader, was van 1973 tot 1978 ook nog preses van Feyenoord. Nu reed Van der Sande nazaat Leon naar De Kuip. De aanblik van het stadion aan het Leo van Zandvlietplein (!) ontroerde de Canadees die overigens ook daarna nog geen wedstrijd in De Kuip zag.

Niemand in het honkbalmilieu wist tot vorige week van de familiale link met de Stadionclub, ook Robert Eenhoorn niet, die daar in een lager elftal voetbalt. Pas tijdens het WPT, waar hij zijn zesde en zevende wedstrijd voor Oranje pitchte, kwamen deze achtergronden aan de oppervlakte. Dat had ongetwijfeld met Boyds opvallende prestaties te maken. In twee wedstrijden, beide tegen Taiwan, kreeg hij maar vijf hits tegen en gooide hij elfmaal drie slag. Er werd tegen hem niet gescoord. In het tweede duel bleef hij zelfs alle negen innings op de heuvel en zag hij slechts 28 slagmensen tegenover zich (het minimum is 27). Door dit optreden werd Boyd de beste werper van het WPT – en dat was voor de tegenvallende Oranjeploeg een spaarzaam lichtpuntje.

Voor manager Eenhoorn komt Boyd als geroepen. De Neptuniaan, die in de competitie al zijn zeven gegooide wedstrijden won, kan begin september in Barcelona tot een belangrijke pion uitgroeien op het EK, dat tevens kwalificatietoernooi voor de Olympische Spelen is.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden