Caesar vermoord door echte moordenaars

Caesar Must Die
Regie: Paolo en Vittorio Taviani. Met Salvatore Striano, Giovanni Arcuri en Cosimo Rega.

¿¿¿¿

Shakespeare's Julius Caesar, opgevoerd door criminelen afkomstig van de zwaar bewaakte afdeling van de Romeinse gevangenis Rebibbia. Het is een fascinerend schouwspel: Caesar die wordt vermoord door echte moordenaars. De regisserende broers Paolo (81) en Vittorio (83) Taviani, die eerder dit jaar in Berlijn de Gouden Beer wonnen, hoopten natuurlijk op die dubbele lading.

De Italiaanse veteranen, bekend van films als 'Padre Padrone' en 'Kaos', werden geattendeerd op toneelvoorstellingen met gevangenen in Rebibbia, en raakten diep ontroerd door een uitvoering van Dante's La Divina Commedia.

Het plan voor een film was geboren, maar in plaats van een komedie stelden de Taviani's een tragedie voor. Een verhaal over vriendschap en verraad, macht en moord, waarbij de gevangenen, sommigen met levenslang, zich wel wat konden voorstellen.

Zes maanden lang volgden de Taviani's de audities en repetities voor Julius Caesar, waarbij vooral de audities aan het begin van de film kostelijke karakterschetsen opleveren. De gevangenen moeten twee keer dezelfde scène spelen, de ene keer bedroefd, de andere keer boos. Het blijken rascacteurs, met het grootste gemak schakelend tussen sentimentele smeekbedes en felle woede-uitbarstingen.

Grootste talent is wel Salvatore Striano, die met prachtige melancholieke kop Brutus speelt, een van de samenzweerders tegen Caesar. Striano werd in 2006 al ontslagen uit de gevangenis, waarna hij een acteercarrière begon. Hij had onder meer een klein rolletje in de succesvolle maffiafilm Gomorra. Alleen voor Julius Caesar keerde hij even terug naar oude contreien.

Hoofdmoot vormen de in klassiek zwart-wit gefilmde repetities in de gevangeniscellen en op de luchtplaats, scènes waarbij de gevangenen soms ongemerkt in en uit hun rol stappen, en feit en fictie in elkaar overvloeien. Van Julius Caesar naar het gevangenisleven en terug. De film is hier en daar wel erg strak gecomponeerd, met repetities die eigenlijk al kant-en-klare scènes zijn. Het is dan soms meer toneelstuk dan film.

Van de andere kant bekeken, werken de Taviani's in een prachtige Italiaanse traditie die reikt van de 16de eeuwse schilderwerken van Caravaggio tot de 20ste eeuwse films van Pasolini, twee roemruchte voorgangers die hun 'acteurs' onder het volk zochten, om in alle theatraliteit een soort documentaire werkelijkheid te scheppen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden