Cabaret langs het randje van de afgrond

interview | Na een scheiding van vijf jaar zijn de twee Bloeiende Maagden terug met een prikkelende relatiekomedie.

Uit de voorstelling 'Toen neuken nog gewoon was', een dialoog tussen twee relatietherapeuten die ook nog eens een stel zijn: Liesbeth: "Daniël, ben jij eerlijk?"

Daniël: "Maar natuurlijk Liesbeth, als ik tegen jou zou liegen dan zou ik jou tot een boze moeder maken en mezelf tot een klein bang jongetje." [...]

Liesbeth: "Kijk jij porno?"

Daniël: "Maar natuurlijk niet, Liesbeth."

Liesbeth: "Dat is vrouwonvriendelijk."

Daniël: "Precies, daarom mag ik dat niet kijken."

Liesbeth: "Mag?"

Daniël: "Zei ik mag? Nee, ik bedoelde 'wil'. Het is vrouwonvriendelijk, daarom wil ik dat kijken. Wil ik dat niet kijken!"

De Bloeiende Maagden staan erom bekend dat zij prikkelend cabaret maken. Rauw, intens, zonder zichzelf ook maar een seconde te sparen. Eigenlijk zijn hun voorstellingen - sinds 1995 maakten ze er twaalf - één groot zelfonderzoek dat ze willen delen met hun publiek. Dat wordt op humoristische wijze geestelijk door elkaar gerammeld, zodat men de zaal uitloopt met stof tot nadenken. Minou Bosua en Ingrid Wender schuwen daarbij de confrontatie, ook die met zichzelf én elkaar, niet.

Ze leggen er zoveel van henzelf in dat de koek in 2009 op was. Minou Bosua (44) daarover: "We leggen onze 'scheiding' ook uit in de voorstelling. We zijn verknocht aan elkaar, zijn vriendinnen en hebben een leven dat we samen leven. Als je vervolgens samen een artistiek product maakt, waarbij je altijd tot op de bodem gaat en nooit genoegen neemt met iets minder, dan is dat intens en uitputtend. Wil je een vlekkeloze samenwerking of wil je een goed product? Dat is eigenlijk steeds de vraag. Soms denk ik wel eens: wij begrijpen elkaar echt helemaal niet. En tegelijkertijd helemaal wel. De kunst is om jezelf niet te verloochenen in de zoektocht van de voorstelling, ook al staat dat haaks op wat die ander wil. Maar dat is een berenklus."

Ingrid Wender (45): "Er gebeurt altijd veel als wij samen op het podium staan, er is een waanzinnig creatief spanningsveld, juist omdat wij tegenpolen zijn. Net wisselstroom, het knettert als een gek. We hebben veel liefde voor elkaar en er is een enorm vertrouwen nodig om voorstellingen te maken zoals wij dat doen, maar het is wel heel zwaar. We lopen telkens langs het randje van de afgrond."

En dus nam het duo bijna vijf jaar vrijaf, deed allerlei projecten los van elkaar. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kan en nu zijn ze helemaal terug met de relatiekomedie 'Toen neuken nog gewoon was'. Het relatiespectrum wordt onder de loep genomen en dat levert pittige vragen aan het publiek op als: 'Wie ziet zichzelf weer in exact hetzelfde patroon vastzitten als in een vorige relatie?' Of: 'Wie is er niet altijd eerlijk tegen zijn partner?' En: 'Fantaseer je wel eens over vrijen met een ander'?

Ondertussen klinkt gezellig het hoogromantische 'Du' van Peter Maffay op de achtergrond: 'Du, Du allein kannst mich verstehen/ Du, Du darfst nie mehr von mir gehen'. Want dát is namelijk onze grote wens: om bij een ander te zijn.

"Man, ik vind het moeilijk, relaties", verzucht Ingrid Wender, die de tekst schreef voor de voorstelling. "Je komt zo gauw je iemand dichtbij laat komen, meteen je eigen draken tegen." Op de vraag waarom juist dit onderwerp haar zo aansprak volgt een gespeeld dramatisch "omdat het nogal actueel is in mijn leven". Waarna een bevrijdende lach klinkt. Wender: "Mijn vorige relatie duurde zesenhalf jaar en dat was... nogal een tocht. Voor mij hielp het deze voorstelling te schrijven, want het lukte mij niet om het uit te maken. Terwijl ik wist: dit is niet goed voor mij. Dus ben ik gaan kijken en onderzoeken: wat kunnen we doen met onze relatie? Hoe zit het en wat werkt nou? Door er personages van te maken in een voorstelling creëerde ik afstand en begon ik de mechanismen van een relatie te zien."

Kan Wender na dit 'technische' relatie-onderzoek nog wel genieten van de liefde? "Jaaaa. In mij zit, net als bij iedereen denk ik, het grote verlangen naar de romantische liefde: als jij maar van mij houdt, ben ik gelukkig. Je wilt ervoor zorgen dat die ander je niet verstoot of verlaat, en daarvoor ben je bereid jezelf te verlaten. Daar moet ik voor oppassen. Maar ik ben vol vertrouwen over die weg. Hoe ouder ik word, hoe leuker ik het leven en mezelf vind."

undefined

Geluksmomenten

Bosua: "Iedereen heeft te maken met relaties, met alle trauma's en geluksmomenten die daarbij horen. Dat maakt het heel herkenbaar en grappig. Ik denk ook wel eens: vind ik mezelf nou hier terug? Sta ik echt gillend en briesend op een stofzuiger mijn verhaal te doen en te denken dat ik in mijn recht sta? Haha. Het is heel bevrijdend om dat te delen. Die momenten kennen we allemaal. Mijn diepe onzekerheid - ik kan niks, ik ben niks - wordt even verlicht als iemand mij leuk vindt. De pest is natuurlijk dat die ander dan die functie gaat krijgen. En daardoor word je woedend als diegene je niet meer leuk vindt. Daar loop ik tegenaan in mijn relaties. Van mijn verlatingsangst kom ik echt niet meer af, ook niet bij de vrouw met wie ik nu ben. Maar zij is iemand voor wie dat geen issue is, dus dan wordt het veel meer geneutraliseerd."

De voorstelling zit vol hilarische adviezen en scènes over hoe het vooral niet moet. Er worden venijnige vragen gesteld aan het publiek en de dames laten hun eigen valkuilen zien. Er is uiteindelijk natuurlijk geen echte oplossing, maar dat hoeft ook niet, vindt Wender. "Ik noem het zelf dat ik 'in de richting van de keuken loop'. Ik ruik een gerecht dat heerlijk is en wil die kant op. Ik kan zien wat achter me ligt en ik voel wanneer ik de goede kant op loop, maar ik heb geen idee waar het eind is. Ik hoop, en dat zit ook in de voorstelling, dat ik die ander 'tegen zijn eigen horizon kan zien'. Als die ander mij niet hoeft te redden, kan hij zijn wie hij is. Dat is het grootste cadeau dat je je partner kunt geven." Dan weer lachend: "Dat is de theorie hè."

'Toen neuken nog gewoon was' van De Bloeiende Maagden is door het hele land te zien t/m 17 april. Info en speellijst: www.bunkertheaterzaken.nl

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden