Bychkov tovert met kleuren, windkracht tien en bliksem

WDR Sinfonieorchester Köln met Yefim Bronfman (piano) olv Semyon Bychkov op 28/10 in het Concertgebouw Amsterdam.

Het WDR Sinfonieorchester Köln staat bekend als een orkest dat sinds zijn oprichting in 1947 onder grote dirigenten speelde: onder anderen Claudio Abbado, Karl Böhm, Herbert von Karajan, Erich Kleiber, Otto Klemperer, Lorin Maazel en Georg Solti stonden er in het verleden als gastdirigent op de bok. Het radio-orkest bracht ook een groot aantal werken van beroemde hedendaagse componisten in première – een lijst die hier te lang zou worden.

Woensdag speelde het WDR Sinfonieorchester onder chef-dirigent Semyon Bychkov (broer van Yakov Kreizberg, de chef-dirigent van het Nederlands Philharmonisch Orkest) in een niet zo druk bezocht Amsterdams Concertgebouw het Tweede pianoconcert van Johannes Brahms en ’Eine Alpensinfonie’ van Richard Strauss.

Het Brahms-concert werd verbeeldingsrijk uitgevoerd door Yefim Bronfman. Bronfmans spel staat ruim boven de techniek. Zijn houding aan de piano zag er bijna achteloos uit, maar intussen speelde hij Brahms’ diepzinnige concert verbluffend intens en met een welhaast onstoffelijk klinkende piano.

In het eerste deel viel de goede balans al op tussen orkest en solist. Bronfman nam zijn partij hier breed ruisend en ontspannen, met een mooie retoriek en detaillering in zijn spel. Het tweede deel kreeg een gezongen karakter, waarin de piano meer op de voorgrond trad en een fellere kleur kreeg. Via het tedere derde deel belandden orkest en solist organisch in het slotdeel, met zijn januskop van vrolijk huppelende dansjes en nostalgisch zuchtende walsen.

Onlangs zetten Bychkov en het orkest Strauss’ ’Alpensinfonie’ op cd (Hünsler). De dirigent neemt aan het eind van dit seizoen na dertien jaar afscheid van zijn musici en geeft het dirigeerstokje dan door aan Jukka-Pekka Saraste.

Dat Bychkov en orkest met elkaar kunnen lezen en schrijven, hoorde je bij uitstek in Strauss’ alpine beklimming. Afgezien van wat schoonheidsfoutjes in niet gemakkelijke blazersinzetten, kon Bychkov in de ’Alpensinfonie’ in alle kleurenpracht laten horen.

Met name ’Gewitter und Sturm’ was indrukwekkend te noemen: windkracht tien met bliksemschichten in het Concertgebouw. Dat onweer kwam zo goed over, doordat het orkest spaarzaam omging met die echt luide passages. Net zoals in Brahms durfde Bychkov ook in Strauss het ademloze publiek naar zich toe te trekken door te toveren met kleur, clair-obscur en detaillering.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden