Bush niet gewoon rechts met verzet tegen homohuwelijk

Het begint een vast patroon te worden: telkens als een Bush, of het nu de vader is of de zoon, achter komt te liggen in de opiniepeilingen grijpt hij naar demagogie en populisme.

Pa deed dat in 1988 met de vermeende softe aanpak van zware misdadigers van Michael Dukakis. De zoon maakte in 2000 gemene zaak met blanke racisten om rivaal John McCain te vloeren. En nu grijpt George W. het homohuwelijk aan om Amerika te verdelen in een godvrezend en een goddeloos deel. Maar met zijn actie voor een grondwetswijziging die dat homohuwelijk voor altijd verbiedt is de president noch traditioneel, noch conservatief, stelt Cass Sunstein in de Los Angeles Times vast. ,,Ook al verafschuwde hij het 'linkse' hooggerechtshof, Richard Nixon probeerde de natie niet met grondwetsherzieningen op zijn lijn te krijgen, maar via gewone politieke processen. Ronald Reagan mag de invloedrijkste president zijn geweest in de tweede helft van de 20ste eeuw, hij heeft geen woord willen veranderen aan de grondwet. Het voorstel van Bush om het homohuwelijk te verbieden is uniek in onze geschiedenis. Hij probeert het radicale karakter te verbloemen door te zeggen dat 'veel zaken van nationaal belang' via de grondwet zijn geregeld. Maar bijna al dat soort zaken zijn via een gewoon politiek proces afgehandeld, niet met een grondwetswijziging. Het voorstel van Bush is een roekeloze inbreuk op onze meest fundamentele tradities.''

Duitsland heeft nieuw Amerikabeleid nodig

Het presidentschap van Bush heeft zijn sporen achtergelaten in de betrekkingen tussen Amerika en Duitsland. Berlijn zal er niet rouwig om zijn als volgend jaar de president van de Verenigde Staten John Kerry heet. Thomas Kleine-Brockhoff waarschuwt in Die Zeit voor een gevoel van rozengeur en maneschijn. Zo knus als de relatie in het verleden wel eens ten onrechte werd afgeschilderd, wordt ze niet meer. Op het gebied van het handelsprotectionisme doet Kerry al zoveel beloften dat de staalmaatregelen van Bush speldenprikken zijn bij wat Europa na 2004 nog te wachten staat. ,,Een nieuwe president treft een koersloze Navo aan. En er blijven Amerikaanse troepen in Irak en Afghanistan. Het voortdurende gevaar van terrorisme blijft sommige dwangmaatregelen noodzakelijk maken. Maar de wijze waarop Amerika zijn macht uitoefent verandert. Een president Kerry zal Duitsland omarmen. Een automatische oppositie tegen de Amerikaanse politiek, zoals Bush die weet op te roepen ligt niet meer zo voor de hand. En het is niet meer nodig om tijdens staatsbezoeken conflicten wat weg te lachen. Maar of het nu Bush wordt of Kerry, Duitsland moet een nieuwe Amerikabeleid ontwikkelen.''

Een mensenversnipperaar als oorlogspropaganda

Aan de vooravond van de eerste Golfoorlog viel Irak Koeweit binnen. Een huilende verpleegster vertelde voor de camera's dat Iraakse soldaten in het ziekenhuis van Koeweit-Stad zuigelingen uit hun couveuses hadden gehaald om ze op de grond te laten sterven. Het bleek een verzinsel om de emoties rijp te maken voor de oorlog. Eenzelfde truc is mogelijk toegepast voor het begin van de oorlog tegen Irak, schrijft Brendan O'Neill in The Guardian. Het gaat om de bewering dat een van de zoons van Saddam Hoessein politieke tegenstanders liet ombrengen door ze in een versnipperaar te dumpen. Het relaas werd vorig jaar de wereld in geholpen door parlementariër Ann Clwyd, een geestverwant van Tony Blair en sindsdien is het over de hele wereld gebruikt als een demonstratie van de monsterlijkheid van Saddam. Er is maar één bron voor de bewering, heeft Clwyd toegegeven. ,,Andere organisaties weten niets van een mensenversnipperaar. Een woordvoerder van Amnesty International laat me weten dat elk onderzoek ernaar niets oplevert. Human Rights Watch zegt: 'We hebben nog nooit van die vorm van executie of marteling gehoord'. Het is afwachten of dit onbevestigde bericht niet meer was dan oorlogspropaganda. Het was wel een nuttig instrument ten gunste van de oorlog. Want de kop boven een stuk van Clwyd in de Times luidde: 'Wie is niet voor de oorlog die mensen heeft zien versnipperen?'.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden