Buribayev begint goed in Brabant

In Eindhoven tekende de nieuwe chef-dirigent van Het Brabants Orkest donderdagmiddag zijn contract. Diezelfde avond bezegelde hij die handtekening muzikaal met een spetterend concert. Alan Buribayev heet de opvolger van Marc Soustrot, hij is 28 jaar en komt uit Kazachstan. De voornaam van de nieuwe dirigent wordt op z’n Kazachstaans uitgesproken als Alaan; dat komt aardig dicht in de buurt van ’alaaf’ en je zou denken dat het dan wel goed zit in Brabant.

Peter van der Lint

Meestal zit het bij dergelijke benoemingen ook wel goed. Orkestdirecties gaan niet over één nacht ijs en de kans dat concertbezoekers, gelijk voetbalsupporters, massaal met witte zakdoekjes in de zaal gaan zitten wuiven als teken dat ze de hun opgedrongen dirigent weer kwijt willen, is nagenoeg nihil.

En toch gaat het na alle gebruikelijke en begrijpelijke euforie bij zo’n benoeming – ook in Eindhoven werd er donderdagmiddag hevig wederzijds bewierookt – niet altíjd even goed. Onlangs nog bleek de chemie tussen De Nederlandse Opera en chef-dirigent Ingo Metzmacher heel wat minder bruisend dan beide partijen vooraf hadden ingeschat en er zijn meer voorbeelden van chefs die ’anders’ uitpakken dan aanvankelijk gedacht.

Maar het moet al gek lopen wil Buribayev in Brabant niet minstens een aantal vruchtbare en uiterst muzikale jaren hebben. Want muzikaal is Buribayev zeker. Zijn eerste optredens bij Het Brabants Orkest schijnen voor de musici, die zijn benoeming bijna unaniem goedkeurden, een openbaring te zijn geweest. Dat was in maart 2007 toen de Kazach inviel voor Michel Tabachnik; op het programma stond Mahlers Vierde symfonie. Als die Vierde van Mahler maar enigszins in de buurt kwam van Sjostakovitsj’ Negende, die donderdagavond gespeeld werd, dan begrijp ik het enthousiasme van de Brabanders wel. Buribayev dirigeerde Sjostakovitsj’ subtiele afrekening met Stalin precies goed. Droog, exact, klinisch met een knipoog die nooit te vet werd, spetterde de symfonie in vijfentwintig minuten voorbij.

De geloofsbrieven van Buribayev klonken dus behoorlijk overtuigend. Niet zo verwonderlijk voor een dergelijk talent, waar internationaal op geaasd wordt. Orkestdirecteur Stan Paardekooper vertelde bij de presentatie dat Het Brabants Orkest haast had om hem te contracteren. Voor je het weet heeft iemand anders hem weggekaapt.

Met het fenomeen Borat en diens film over Kazachstan heeft de dirigent overigens geen enkele moeite vertelde hij. ’Het is niet zo belangrijk wát ze zeggen, áls ze maar wat zeggen’. Buribayev ging naar de film kijken om een slechte bui te verergeren; uit een soort masochisme. Maar na tien minuten moest hij al onbedaarlijk lachen en ging een dag later nog een keer kijken. Met Buribayev heeft Kazachstan ook een heel wat serieuzere zoon in de internationale aandacht. De ambassadeur benadrukte dat door in Eindhoven bloemen te komen geven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden