Burenoorlog

Ze zijn zelden onze beste vrienden, de buren. Logisch dan ook dat we niet eindeloos veel van ze pikken. Burengeluid is al gauw burengerucht, en burengerucht kan uitgroeien tot een van de grootste frustraties van het woongenot.

Bijna de helft van Nederlanders hoort dagelijks geluiden van 'hiernaast'. Zelf vinden we ons immer modelburen: 95 procent van de Nederlanders zegt bij het produceren van geluid rekening te houden met de omwonenden. 80 procent vindt zichzelf tolerant jegens burengeluid, slechts drie procent noemt zichzelf op dit gebied ronduit onverdraagzaam.

Onderzoek laat zien dat we het meeste moeite hebben met 'vermijdbaar lawaai': geluiden die er niet hadden hoeven zijn. Het geluid van een doorgetrokken toilet bij de buren is bijvoorbeeld onvermijdbaar (die mensen moeten immers ook hun behoefte doen), het gedreun van luide popmuziek niet. Ook geschreeuw, slaande deuren, gestamp op de vloeren, doe-het-zelfgeluiden en een televisie op orkaankracht wekken irritatie. Aan de televisie, de muziek en de slaande deuren ergeren we ons het meest, maar doorgetrokken toiletten horen we het vaakst.

Natuurlijk is de irritatiegrens niet bij iedereen even hoog. Of de geluiden als overlast worden ervaren, hangt af van iemands gevoeligheid voor lawaai, de verhouding met de buren, de tevredenheid met de woning en de buurt, en de leeftijd. Mensen jonger dan 25 en tussen 36 en 45 jaar storen zich het meest aan burengerucht.

In Nederland onderneemt ongeveer de helft van de mensen die last heeft van de buren, daadwerkelijk actie. In een derde van de gevallen helpt dat. Gewoon gaan praten met de buren is in de beleving van de mensen zelf het meest effectief. Op de muur bonzen of de huisbaas informeren gebeurt minder, maar kan wel effect hebben -al gaat de relatie met de buren er zo niet op vooruit. In het uiterste geval moeten politie en rechters eraan te pas komen. Vooral buren die in eerste instantie een goed contact hadden, zo blijkt uit onderzoek van de Universiteit Twente eerder dit jaar, blijken naar de politie of naar de woningbouwcorporatie te stappen. Mensen die geen of weinig contact hebben, wenden zich minder vaak tot dergelijke instanties maar doen dat wel sneller.

Op het eerste oog wellicht verrassend, maar veel van de mensen die geen relatie met de buren hebben zien af van het inschakelen van een derde omdat ze wraakmaatregelen vrezen. Daar is uiteraard lang niet altijd reden toe, maar onbekend maakt onbemind: dan maar liever geen risico genomen. Van een 'bekende' buur die overlast veroorzaakt, valt minder te verwachten dat hij een burenconflict tot een burgeroorlog laat uitgroeien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden