Bureau dringt alimentatie- wanbetalers niet terug

LEIDEN - De organisatie die al zeven jaar functioneert als 'alimentatie-waakhond' heeft het aantal wanbetalers niet kunnen terugdringen. Het kost de samenleving jaarlijks 1,8 miljoen euro.

Dat blijkt uit een evaluatierapport van Research voor Beleid in opdracht van het ministerie van justitie. Het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO) werd gevormd in 1995 omdat gescheiden mensen -meestal vaders- hun alimentatieplicht vaak niet nakomen en het vooral voor moeders met een laag inkomen lastig was hun recht te halen.

Het LBIO te Gouda kan beslag laten leggen op het loon van wanbetalers. De overheid hoopte dat af zou schrikken. Dat blijkt niet zo, sterker nog: betrokkenen kennen het LBIO meestal nauwelijks. ,,Een preventieve werking lijkt vrijwel afwezig'', constateert het rapport 'Evaluatie regelingen inning kinderalimentatie'.

Wel geeft een groot aantal moeders aan zonder de hulp van het LBIO nooit de alimentatie te hebben gekregen. Aan sommige problemen kan het LBIO niets doen: bij schuldsanering van wanbetalers is het vaak ondoenlijk om alsnog alimentatie te krijgen en de ouderalimentatie valt buiten de bevoegdheid van de organisatie, terwijl conflicten hierover vaak wel meespelen in de strijd om het geld voor de kinderen.

Uiteindelijk betaalt de helft van de vaders na tussenkomst van het LBIO direct de alimentatie. In een kwart van de zaken is grof geschut, zoals loonbeslag, nodig. In het jaar 2000 deed een op de zeven wanbetalers al voor het tweede jaar moeilijk over de alimentatie.

Het LBIO rekent wanbetalers een toeslag van tien procent. In 2000 verdiende de organisatie op die manier bijna een miljoen euro, terwijl men ruim 2,8 miljoen euro uitgaf. Aan het begin werd gedacht dat de waakhond uiteindelijk kostendekkend zou moeten werken. Het rapport verwacht wel dat de inkomsten zullen toenemen, als een aantal slepende zaken is opgelost.

Volgens LBIO-directeur L. de Bakker werkt zijn organisatie wél preventief. ,,Wij hebben jaarlijks 5000 aanvragen, waarvan er ruim 1200 uiteindelijk niet ontvankelijk worden verklaard. Blijkbaar heeft men in veel gevallen toch alsnog alimentatie ontvangen.'' Dat zijn organisatie niet kostendekkend is, verbaast De Bakker allerminst.

,,Toen wij begonnen was het al duidelijk dat met tien procent opslag we er nooit zouden komen. We behandelen ook veel zaken waarin onze medewerking uiteindelijk niet nodig blijkt. Daarvoor krijgen we geen vergoeding. Maar we werken hard aan verbetering van de efficiëntie. Het zou ook beter gaan als we ook de partneralimentatie kunnen vorderen. En het blijft raar dat wanneer iemand in de schulden komt, de fiscus de voorrang krijgt boven de kinderen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden