Buitenlands student is Engels vaak niet machtig

De Australische universiteiten vrezen voor hun reputatie. Ruim een derde van hun buitenlandse studenten spreekt niet goed Engels. Is lesgeld belangrijker dan kwaliteit?

Op het terrein van de Universiteit van Sydney, de oudste universiteit van Australië, zit een groepje van vijf Chinese studenten in de schaduw. De jonge vrouwen kijken uit op het imposante universiteitsgebouw uit 1850 met zijn klokkentoren en zijn groene grasveld. Sinds een jaar studeren ze hier marketing. Op de vraag waarom zij voor Sydney hebben gekozen, roepen de Chinese meisjes in koor: „Goedkoop!” Studeren aan deze universiteit kost de helft minder dan studeren in Europa en Amerika, zeggen ze. „En het weer is mooi”, lacht Jennie.

De Universiteit van Sydney telt ruim 45.000 studenten: bijna twintig procent komt uit het buitenland, de meesten uit China. Bij andere universiteiten ligt dat percentage op dertig tot veertig. Het hoger onderwijs is dus big business in Australië. Volgens het ministerie van onderwijs ontvangt het land ruim zes miljard euro per jaar dankzij de stroom buitenlandse studenten (384.000 in 2006). Het hoger onderwijs is daarmee een van de belangrijkste exportproducten.

Nu laait de discussie op of Australië niet té gretig is met het binnenhalen van buitenlanders. Een studie van professor Bob Birrell van de Monash Universiteit in Melbourne leerde dat meer dan een derde van de buitenlandse afgestudeerden de Engelse taal te slecht beheerst om een baan te krijgen. Van de Zuid-Koreaanse en Thaise studenten is dat zelfs de helft. Birrell zei dat sommige universiteiten hun eisen naar beneden bijstellen om zoveel mogelijk (rijke) buitenlanders toe te laten.

De vijf Chinese studenten in de schaduw geven toe dat ze problemen hebben met de Engelse taal. Het was niet moeilijk om in China te slagen voor de Engelse taaltest. Een kwestie van hard leren. Maar eenmaal in Sydney viel het Engels vies tegen. „Het was een ramp toen ik voor het eerst een essay moest schrijven”, herinnert de 24-jarige Jennie zich. „Ik wist niet hoe ik moest beginnen, welke woorden ik moest gebruiken en hoe de opbouw en de grammatica waren. Met hulp van vrienden is het gelukt.”

In zijn werkkamer probeert Don Nutbeam, plaatsvervangend vice-hoofd van de Universiteit van Sydney, het imago van Australië’s universiteiten op te poetsen. Natuurlijk, het is zorgwekkend dat een groot aantal buitenlandse studenten de Engelse taal niet goed beheerst. Maar het gaat volgens hem te ver het academisch niveau van de universiteiten in twijfel te trekken.

„Wij hebben in Australië bijna veertig erkende universiteiten, dat zijn er veel gezien ons inwoneraantal. Drie of vier van deze universiteiten staan altijd in de top van de internationale ranglijsten. We doen het uitzonderlijk goed. Maar we hebben ook minder goede universiteiten. En die beïnvloeden een onderzoek als van Birrell negatief.”

Nutbeam gelooft niet in strengere taaltesten. Hij zoekt de oplossing in een betere begeleiding van de buitenlandse student. Het maakt volgens hem ook een groot verschil of iemand verpleegkunde studeert, waar communicatie van levensbelang is, of wiskunde.

„Iemand kan een briljant student wiskunde zijn, zonder alle finesses van de Engelse taal te beheersen. We zouden gek zijn als we zo’n student niet meer zouden toelaten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden