Buitenechtelijke dochter van Albert II zoekt eigen weg

Als dochter van een koning is het niet gemakkelijk om je eigen weg te vinden. Helemaal als je vader je niet erkent, zo blijkt uit de autobiografie die Delphine Boël deze week presenteerde.

De buitenechtelijke dochter van de Belgische koning Albert II heeft haar werk als uitlaatklep. In haar kunstwerken moeten België en de monarchie het regelmatig ontgelden. Zo is er ’The royal sacred four-legged monster’, waarin de koning een varkenskop heeft gekregen. Eerder maakte ze een Manneken Pis met een enorme erectie, geschilderd in de Belgische driekleur.

Delphine groeide op als enig kind van een alleenstaande moeder, barones de Selys-Longchamps. Dat de huisvriend die regelmatig langskwam en die ze ’Papillon’ noemde, haar vader was, hoorde ze pas op haar achttiende. Prins Albert, had zestien jaar lang een verhouding met de barones.

In haar autobiografie, ’Delphine, de navelstreng doorknippen’, wordt onthuld dat Albert in 1969 zelfs wilde scheiden van zijn vrouw Paola. Dat veroorzaakte zo’n opschudding aan het hof dat Alberts maitresse zelf de boot afhield. Later nam ze de benen naar Londen, waar Delphine in alle rust kon opgroeien.

Die rust werd negen jaar geleden plotseling verstoord, toen één zin in een biografie van Albert het bestaan van een buitenechtelijke dochter onthulde. De tabloid-pers belegerde het huis waar moeder en dochter woonden.

De barones kreeg hartproblemen door de stress en Boël nam contact op met haar vader. Albert reageerde, toen ze nog eens belde, keihard. „Je mag me nooit meer bellen. Ik wil hier niets meer over horen. Trouwens, je bent mijn dochter niet.”

Toen zij opmerkte dat ze toch de ogen van haar grootmoeder Astrid heeft, ontplofte Albert. „Stop! Zeg niet dat je op mijn moeder gelijkt. Zeg dat nooit meer! Hoe durf je!”

Boël, inmiddels veertig jaar, woont weer in Brussel. Ze heeft een dochter van een vier en een tweede kind op komst. Ze probeert nu als kunstenaar haar eigen weg te vinden, maar haar afkomst blijft in de weg zitten – al geeft die haar ook veel bekendheid. De autobiografie is geïllustreerd met beelden uit haar nieuwe tentoonstelling in Sint-MartensLatem, bij Gent.

Ondanks alles is Boël niet gekant tegen het koningshuis, zegt ze in een interview in De Standaard. Vooral aan Vlaamse kant zien anti-royalisten, die genoeg hebben van België, haar graag als een politieke medestander. „Ze vergissen zich. Ik houd van de traditie van de monarchie, van de cultuur, van de geschiedenis, al begaan ze ook stommiteiten. Ik heb het recht om dat te zeggen.”

Haar dochter begrijpt nog niets van de hele situatie. Net als haar vriendinnetjes droom zij ervan om een prinses te zijn. „Ik had dat niet toen ik opgroeide”, zegt Boël. „Nooit.” Zij droomt er alleen van dat Albert opbelt en zegt: Jij bent mijn dochter. „Meer moet dat niet zijn. Meer heb ik niet nodig.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden